ورزش و فیزیولوژی

ورزش و فیزیولوژی

شناخت رشته ورزشی شنا

<!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Wingdings; panose-1:5 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:2; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 268435456 0 0 -2147483648 0;} @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:"B Nazanin"; mso-font-alt:"Courier New"; mso-font-charset:178; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:24577 -2147483648 8 0 64 0;} @font-face {font-family:"B Titr"; mso-font-alt:"Courier New"; mso-font-charset:178; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:24577 -2147483648 8 0 64 0;} @font-face {font-family:"B Nasim"; mso-font-alt:"Courier New"; mso-font-charset:178; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:24577 -2147483648 8 0 64 0;} @font-face {font-family:"B Zar"; mso-font-charset:178; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:24577 -2147483648 8 0 64 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:14.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"B Zar";} h2 {mso-margin-top-alt:auto; margin-right:0in; mso-margin-bottom-alt:auto; margin-left:0in; mso-pagination:widow-orphan; mso-outline-level:2; font-size:18.0pt; font-family:"Times New Roman"; font-weight:bold;} h3 {mso-margin-top-alt:auto; margin-right:0in; mso-margin-bottom-alt:auto; margin-left:0in; mso-pagination:widow-orphan; mso-outline-level:3; font-size:13.5pt; font-family:"Times New Roman"; font-weight:bold;} h4 {mso-style-next:Normal; margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:3.0pt; margin-left:0in; mso-pagination:widow-orphan; page-break-after:avoid; mso-outline-level:4; font-size:14.0pt; font-family:"Times New Roman"; font-weight:bold;} a:link, span.MsoHyperlink {color:blue; text-decoration:underline; text-underline:single;} a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {color:purple; text-decoration:underline; text-underline:single;} p {mso-margin-top-alt:auto; margin-right:0in; mso-margin-bottom-alt:auto; margin-left:0in; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} span.mw-headline {mso-style-name:mw-headline;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} /* List Definitions */ @list l0 {mso-list-id:16733096; mso-list-template-ids:516346422;} @list l0:level1 {mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:; mso-level-tab-stop:.5in; mso-level-number-position:left; text-indent:-.25in; mso-ansi-font-size:10.0pt; font-family:Symbol;} @list l1 {mso-list-id:56634777; mso-list-template-ids:-11994712;} @list l1:level1 {mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:; mso-level-tab-stop:.5in; mso-level-number-position:left; text-indent:-.25in; mso-ansi-font-size:10.0pt; font-family:Symbol;} @list l2 {mso-list-id:597560364; mso-list-template-ids:712165480;} @list l2:level1 {mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:; mso-level-tab-stop:.5in; mso-level-number-position:left; text-indent:-.25in; mso-ansi-font-size:10.0pt; font-family:Symbol;} @list l3 {mso-list-id:1098406981; mso-list-type:hybrid; mso-list-template-ids:597303940 1916059696 -1488696280 13285996 1832652166 507422368 -758973768 397040286 -1266227538 1316148778;} @list l3:level1 {mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:•; mso-level-tab-stop:.5in; mso-level-number-position:left; text-indent:-.25in; font-family:Tahoma; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";} @list l4 {mso-list-id:1101948933; mso-list-type:hybrid; mso-list-template-ids:-1945833728 -1836276558 -630684624 -1636540454 -1946669908 217714518 -1463248144 2116034870 -1763813714 -450223034;} @list l4:level1 {mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:•; mso-level-tab-stop:.5in; mso-level-number-position:left; text-indent:-.25in; font-family:Tahoma; mso-bidi-font-family:"Times New Roman";} @list l5 {mso-list-id:1116214009; mso-list-template-ids:983589710;} @list l5:level1 {mso-level-number-format:bullet; mso-level-text:; mso-level-tab-stop:.5in; mso-level-number-position:left; text-indent:-.25in; mso-ansi-font-size:10.0pt; font-family:Symbol;} @list l6 {mso-list-id:1574701511; mso-list-template-ids:-2090820740;} @list l6:level1 {mso-level-tab-stop:.5in; mso-level-number-position:left; text-indent:-.25in;} ol {margin-bottom:0in;} ul {margin-bottom:0in;} -->

برخی فواید و مزایای جسمی ـ روانی شنا

 

 



 

o  بهبود قدرت و انعطاف‌پذیری

 

o  استقامت و تعادل عضلانی بهتر

 

o  داشتن قلبی سالم و قوی‌تر

 

o  بهبود گردش خون

 

o احیای مجدد جهت درمان
ماهیچه‌ها و بهبودی از عارضه‌ها

 

o  بهبود فیزیک ظاهری بدن

 

o  کنترل و تحمل وزن

 

o آسودگی از فشار روحی و تنش

 

o  افزایش انرژی و توانایی

 

o  خنده‌های زیاد

 

 

توضیح مختصری در با رهٔ شنا

مسا بقات شنا در کل جهان به چهار قسمت تقسیم می‌شود ۱-کرال سینه۲-کرال پشت ۳-غورباغه ۴- پروانه این چها شنای اصلی در همای جای دنیا به این صورت می‌باشد.


شِنا، مهارت یا ورزش شناور ماندن و حرکت، درون آب است. در واقع شنا کردن به معنی حرکت انسان، حیوانات و یا هر مخلوقی بدون هر گونه کمک خارجی درون آب می‌باشد. آموختن شنا، علاوه بر تقویت جسم، در مواقع اضطراری و افتادن ناگهانی درون آب، زندگی انسان را نجات خواهد داد.بسیاری از حیوانات، هنگام تولد و به طور غریزی، قادر به شنا کردن هستند ؛اما انسان باید شنا کردن را یاد بگیرد.

یادگیرندگان شنا، تمرین‌های خود را اغلب در استخرهای کم عمق و کناره دریاها شروع می‌کنند. آنها ابتدا شناور ماندن روی آب و سپس حرکت‌های پا را می‌آموزند و در پایان حرکت‌های دست را نیز یاد خواهند گرفت.برای‌ شنا کردن‌ آسان‌ و روان، شناگران‌ در مفاصل‌ اصلیشان، به‌ انعطاف‌پذیری‌ مطلوبی‌ نیاز دارند.

شناگران تازه کار باید چگونگی حرکت‌های هماهنگ دست با نفس کشیدن را تمرین کنند. شناگران، معمولاً یک یا چند شنا می‌آموزند

 

تاریخچه

تاریخچه شنا در جهان

شواهد باستان شناسی نشان می‌دهند که قدمت شنا و شنا کردن به ۲۵۰۰ سال قبل از میلاد در تمدن مصر و بعد از آن در تمدن‌های آشور و یونان و روم باستان باز می‌گردد. آنچه از گذشته آموزش شنا می‌دانیم بر اساس یافته‌هایی است که از «حروف تصویری» هیروگلیف مصریان به دست آورده‌ایم. یونانی‌های باستان و رومی‌ها شنا را جزو برنامه‌های مهم آموزش نظامی خود قرار داده بودند، و مانند الفبا یکی از مواد درسی در آموزش مردان بوده‌است. شنا در شرق به قرن اول قبل از میلاد باز می‌گردد. ژاپن جایی است که شواهد و مدارکی از مسابقات شنا در آن وجود دارد. در قرن هفدهم به دستور رسمی حکومتی شنا به صورت اجباری در مدارس تدریس می‌شد.

مسابقات سازمان یافته شنا در قرن ۱۹ میلادی قبل از ورود ژاپن به دنیای غرب شکل گرفت. از قرار معلوم مردم ساحل نشین اقیانوس آرام، به کودکان هنگامی که به راه می‌افتادند یا حتی پیش تر شنا می‌آموختند. نشانه‌هایی از مسابقات گاه و بی گاه میان مردم یونان باستان وجود دارد و همچنین یکی از بوکسورهای معروف یونان شنا را به عنوان تمرین در برنامه ورزشی خود گنجانیده بود. رومی‌ها اولین استخرهای شنا را بنا کردند و گفته می‌شود که در سدهٔ یکم پیش از میلاد گایوس ماسناس رایزن سیاسی سزار آگوست رومی، نخستین استخر آب گرم را ساخت.

برخی عدم تمایل اروپائیان به شنا را در سده‌های میانه ترس از گسترش و سرایت عفونت و بیماری‌های مسری می‌دانند از طرفی شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در سواحل بریتانیای کبیر در اواخر قرن ۱۷ میلادی از شنا در آب به عنوان وسیله‌ای برای درمان استفاده می‌شود. البته تا پیش از قرن نوزدهم شنا به عنوان تفریح و ورزش در میان مردم جایگاهی پیدا نکرد. زمانی که نخستین سازمان شنا در سال ۱۸۳۷ تأسیس شد در پایتخت بریتانیا یعنی لندن، ۶ استخر سر پوشیده وجود داشت که مجهز به تخته شیرجه بودند. در سال ۱۸۴۶ اولین مسابقه شنا در مسافت ۴۴۰ یارد در استرالیا بر پا شد که بعد از آن هر ساله نیز به اجرا در آمد. باشگاه شنای «متروپولیتین» لندن در سال ۱۸۶۹ تأسیس شد که بعدها به انجمن شنای غیر حرفه‌ای تغییر نام پیدا کردکه در واقع هیئت رئیسه شنای غیر حرفه‌ای بریتانیا بود. فدراسیون‌های ملی شنا در چندین کشور اروپایی در سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۹ شکل گرفتند.

 

تاریخچه شنا در ایران

تاریخچه شنا به عنوان یک ورزش، در ایران، بسیار کوتاه است و به طور کلی هم این رشته از ورزش به نسبت دیگر رشته‌ها در کشور ایران چندان پیشرفتی حاصل نکرده‌است. در حالی که به جهت موقعیت جغرافیایی ایران که در شمال و جنوب کشور به دریا متصل است و هم به جهت تأکیدات مذهبی، می‌بایستی این ورزش را مورد توجه قرار می‌دادند.

در قدیم، مکان‌هایی شبیه استخر سرپوشیده در حمام‌ها می‌ساختند، به نام چال حوض.این چال حوض‌ها، که حداکثر از ۱۰ متر تجاوز نمی‌کرد، برای شنا کردن و آب بازی بود. در اطراف چال حوض‌ها، سکوهایی به ارتفاع ۲ یا ۳ متر وجود داشت که از بالای آن به درون آب می‌پریدند و عملیاتی مانند پشتک و وارو انجام می‌دادند. روشنایی چال حوض‌ها از سوراخ کوچکی که در سقف بود، تأمین می‌شد. در این گونه آبگیرهای غیر بهداشتی، هیچ گونه مقرراتی وجود نداشت و هر کس می‌توانست قبل از استحمام یا پس از آن وارد چال حوض شود و به آب بازی و شنا که به معنای واقعی هم شنا نبود بپردازد. تا سال ۱۳۱۴ در سراسر ایران حتی یک استخر شنا هم نبود و فقط در اردوگاه نظامی اقدسیه تهران یک استخر برای آموزش شنا به دانشجویان دانشکده افسری ساخته بودند. در سال ۱۳۱۴، استخر دیگری در باغ فردوس شمیران احداث شد که به وزارت فرهنگ تعلق داشت. نخستین استخری که برای استفاده ورزشکاران و تعلیم اصول جدید شنا به آنها به وجود آمد، در سال ۱۳۱۴در منظریه تهران بود که یک مربی ورزش خارجی به نام «گیبسون» بر آن نظارت می‌کرد. پایه‌های ورزش شنای نوین در ایران از همان استخر منظریه گذاشته شد.

 

 

 

تاریخچه شنا در کشورهای دیگر

مصر

مصریان‌ قدیم‌ که‌ اساساً‌ مردم‌ کوشا و فعالی‌ بوده‌اند و به‌ فعالیتهای‌ گوناگون‌ بدنی‌ می‌پرداختند، شنا از جمله‌ ورزشهای‌ بسیار متداول‌ نزد آنان‌ بوده‌ و مرد و زن‌ بدان‌ علاقه‌ فراوانی‌ داشتند. متن ایتالیک====میان‌رودان==== در میان‌رودان که‌ در تاریخ‌ کهن، اهمیتی‌ همپایه‌ مصر دارد، شنا به‌ عنوان‌ هنری‌ جنگی‌ تلقی‌ می‌گردید و برخی‌ از شناگران‌ نظامی‌ به‌ پوستهای‌ پر از باد مجهز می‌شدند تا جریان‌ آب‌ را بهتر تحمل‌ کنند.این ورزش در ایران نیز از دوران باستان دارای طرفداران زیادی بوده‌است

اسپارت‌ها

اسپارتها که‌ ژیمناستیک‌ را پایه‌ و اساس‌ فعالیتهای‌ ورزشی‌ کودکان‌ می‌دانستند، از آموزش‌ دو و شنا و.... نیز غافل‌ نبوده‌اند. اسپارتها را نخستین‌ پایه‌گذاران‌ شیوه‌های‌ تربیت‌ بدنی‌ در نظام‌ آموزشی‌ به‌ شمار می‌آورند و دیگر کشورهای‌ گیتی‌ شیوه‌های‌ مذکور را از آنان‌ تقلید و اقتباس‌ کرده‌اند.

 

روم قدیم

تمرینهای‌ ورزشی‌ رومیان‌ قدیم‌ را اسب‌ سواری، تیراندازی، پرتاب‌ نیزه‌ و شنا در رودخانه‌های‌ تند و سیلابی‌ تشکیل‌ می‌داده‌است. همچنین‌ دو، شنا، شکار، توپ‌بازی، ماهیگیری، و قایقرانی‌ ورزشهای‌ مورد علاقه‌ مردم‌ روم‌ جدید بوده‌ است.

 

رشد شنا از قرن نوزدهم

با شروع‌ قرن‌ نوزدهم‌ رشد کمی‌ و کیفی‌ شنا چشمگیر می‌شود. در سال‌ ۱۸۱۰ لرد بایرون شاعر نامدار بریتانیا تنگه‌ داردانل را با شنا می‌پیماید. اولین‌ مدرسه‌ای‌ که‌ در سال ۱۸۱۰ شنا را در برنامه‌ خودگنجاند، مدرسه‌ (فورتا) در آلمان‌ بوده‌ است‌ و به‌ تدریج‌ سایر مدارس‌ از این‌ برنامه‌ استقبال‌ کرده‌اند. (گوتس‌ موتس) در مورد توسعه‌ ورزش‌ شنا در مدارس‌ نقش‌ اساسی‌ داشته‌ و این‌ نقل‌ از اوست‌ که‌ (ورزش‌ شنا باید قسمت‌ اصلی‌ تعلیم‌ و تربیت‌ باشد) وی‌ به‌ کمک‌ طناب، کمربند و قلاب، مبتدیان‌ را در آب‌ تعلیم‌ می‌داد.

سال ۱۸۷۵ شناگر امریکایی‌ (ماتیووب) دریای‌ مانش‌ را به‌ وسیله‌ شنای‌ قورباغه‌ در مدت ۲۲ ساعت‌ طی‌ کرد و شاهکار او انعکاس‌ بزرگی داشت.

در سال ۱۸۷۸ شنای‌ (تروجن) ابداع‌ شد که‌ نام‌ نخستین‌ نمایش دهنده‌ آن (جیمزتروج) بر روی‌ آن‌ نهاده‌ شده‌است. تروجن با مشاهده‌ بومیان‌ امریکای‌ جنوبی، استراحت‌ هر دو دست‌ را به طور متناوب‌ در خارج‌ از آب‌ قرار داد. وی‌ در همین‌ دوره‌ این‌ شنای‌ کرال‌ را با یک‌ ضربه‌ پای‌ قورباغه‌ ترکیب‌ کرد. پیشرفت‌ بعدی، اجرای‌ دو ضربه‌ پا در یک‌ دور بود یعنی‌ دو ضربه‌ پا در هر حرکت‌ دست‌ که‌ موجب‌ کوتاهتر و سریعتر شدن‌ حرکات‌ دست‌ شد. در آخر ضربه‌ پای‌ شنای‌ قورباغه‌ با ضربه‌ عمودی‌ جایگزین‌ و شنای‌ کرال‌ سینه‌ متولد شد. ابداع‌ کننده‌ این‌ سبک‌ شناگر استرالیایی‌ (ریچارد کاویل) در آستانه‌ قرن‌ بیستم‌ بوده‌ است. ضربه‌ پا در شنای‌ کاویل‌ به‌ (ضربه‌ کرال‌ استرالیایی) معروف‌ و آن‌ عبارت‌اند از ۴ ضربه‌ پادر هر حرکت‌ دست‌ می‌شد.

در سال‌۱۹۰۶ هم وطن‌ او (سیسیل‌ هالی) این‌ حرکت‌ را به‌ اروپا برد. در همین‌ زمان‌ کرال‌ در امریکا نیز پیشرفت‌ کرد و بالاخره‌ شیوه‌ امریکایی ۶ ضربه‌ پا، جهان‌ را فتح‌ کرد.

نخستین‌ رقابتهای‌ بین‌المللی‌ به‌ نام‌ (قهرمانی‌۱۰۰ یارد جهان) در سال ۱۸۵۸ در استرالیا برگزار شد. بعد از آن‌ طرح‌ برگزاری‌ مسابقات‌ شنا در کشورهای‌ مختلف‌ توسعه‌ یافت‌ و در نیمه‌ دوم‌ قرن‌ نوزدهم‌ این‌ مسابقات‌ شروع‌ شده‌است.

 

  • سال ۱۸۶۹ اولین‌ دوره‌ مسابقات‌ شنای‌ قهرمانی‌ انگلستان
  • سال ۱۸۷۷ اولین‌ دوره‌ مسابقات‌ شنای‌ قهرمانی‌ امریکا
  • سال‌ ۱۸۹۹اولین‌ دوره‌ مسابقات‌ شنای‌ قهرمانی‌ فرانسه
  • سال ۱۸۹۶ اولین‌ دوره‌ مسابقات‌ شنا در بازیهای‌المپیک ( جدید)

برنامه‌ مسابقات‌ شنای‌ مردان‌ در المپیک‌شامل‌ رقابتهای‌ کرال‌ سینه، کرال‌ پشت‌ و شنای قورباغه‌ می‌شد که‌ تقریباً‌ در سال ۱۹۰۸ جنبه‌ استاندارد پیدا کرد و تا سال ۱۹۵۲ بدون‌ تغییر باقی‌ می‌ماند. برای‌ اولین‌ بار در المپیک ۱۹۰۸ لندن‌ مسابقه‌های‌ شنا در استخرهایی‌ انجام‌ گرفت‌ که‌ طول‌ آن ۱۰۰ متر بوده‌ است. در مسابقات‌ المپیک ۱۹۵۶ ملبورن‌ مشکل‌ جدیدی‌ بروز کرد. در این‌ مسابقات‌ (ماسارو یوروکاوا) قهرمان‌ المپیک‌ و همچنین‌ تعداد دیگری‌ از شناگران‌ بیشتر مسیر خود را در زیر آب‌ طی‌ کردند. این‌ مساله‌ باعث‌ شد تا قانون‌ جدیدی‌ از سوی‌ کنگره‌ فینا وضع‌ شود و شنای‌ زیر آبی‌ حذف‌ گردید، بدین‌ ترتیب‌ که‌ پس‌ از شیرجه‌ و یا برگشت‌، با هر ضربه‌ پا سر شناگر باید سطح‌ آب‌ را بشکافد.

افزایش‌ بحث و جدل‌ در مورد قوانین‌ شنا به‌ خصوص‌ شنای‌ قورباغه‌ سبب‌ پدید آمدن‌ کمیته‌ فنی‌ شنا در فینا در سال ۱۹۵۴ شد. استفاده‌ از وسایل‌ زمان‌ سنجش‌ الکترونیکی‌ و رایانه ای کردن‌ اطلاعات‌ مربوط‌ به‌ شنا و نیز استفاده‌ از دستگاههای‌ تلویزیونی‌ مدار بسته‌ برای‌ رده‌بندی‌ شناگران‌ در پایان‌ شناها از سال ۱۹۶۴ و از بازیهای‌ المپیک‌ توکیو آغاز شده‌ است.

در خصوص‌ پیشینه‌ استارت‌ و برگشت‌ گفتنی‌ است‌ که‌ استارت‌ در ابتدا در آب‌ انجام‌ می‌شد، بدین‌صورت‌ که‌ شناگران‌ در آب‌ می‌ایستادند و یا دراز می‌کشیدند، این‌ شیوه‌ تا زمان‌ ساخت‌ سکوهایی‌ که‌ شیرجه‌ به‌ درون‌ آب‌ را ممکن‌ گردانید، ادامه‌ یافته‌ است.

نخبگان‌ تاریخ‌ شنا

اولین‌ شناگر مردی‌که‌ شنای ۱۰۰ متر کرال‌ سینه‌ را زیر یک‌ دقیقه‌ شنا کرد، جانی‌ ویسمولر آمریکایی‌ بود. وی‌ این‌ مسافت‌ را در۵۸ ثانیه‌ و۶ دهم‌ ثانیه‌ در سال‌۱۹۲۲ شنا کرد. اولین‌ زنی‌که‌ این‌ مسافت‌ را زیر یک‌ دقیقه‌ شنا کرد داون‌ فریزر است. او در سال ۱۹۶۲، ۱۰۰ متر کرال‌ سینه‌ را در ۵۹ ثانیه‌ و ۹ دهم‌ ثانیه‌ پیمود.

موفقترین‌ قهرمان‌ مرد المپیک‌ تمامی‌ ادوار شنا (مایکل فلپس) آمریکایی‌ است. این‌ شناگر در المپیک ۲۰۰۸ پکن‌ صاحب ۸ مدال‌ طلا شد. در میان‌ زنان‌ (کریستین‌ اتو) با کسب ۶ مدال‌ طلا در المپیک ۱۹۸۸ سئول، ۴ مدال‌ طلا در رشته‌های‌ انفرادی‌ و ۲ مدال‌ طلا در مسابقات‌ تیمی، پرافتخارترین‌ زن‌ شناگر می‌باشد.

 

تاریخ‌ فدراسیون‌ بین‌المللی‌ شنا

فدراسیون‌ بین‌المللی‌ شنا (FINA) در سال ۱۹۰۸ نه‌ بر اثر یک‌ حادثه‌ بلکه‌ از روی‌ قصد و نیت‌ بنیان‌ نهاده‌ شد. جورج‌ دبلیو هرن دبیر موسس‌ این‌ فدراسیون، ایجاد این‌ نهاد بین‌المللی‌ را نتیجه‌ افزایش‌ تماسهای بین‌المللی‌ در ورزش‌ و مخصوصاً‌ به‌ تأ‌سّی‌ از بازیهای‌ المپیک‌ آن‌ روز ذکر می‌کند. طرز برگزاری‌ مسابقات‌ باعث‌ بالا گرفتن‌ مخالفتهایی‌ شد که‌ نتیجه‌ آن‌ برگزاری‌ کنفرانس‌ بین‌المللی‌ لندن‌ در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۱۹۰۸ است. ثمره‌ و میوه‌ این‌ کنفرانس‌ تاسیس‌ فینا بود.

با شروع‌ جنگ‌ جهانی‌ اول، ادامه‌ پیشرفت‌ سازمان‌ جوان‌ فیناحداقل‌ به‌ مدت ۴ سال‌ متوقف‌ شد و حتی‌ پس‌ از جنگ‌ به‌ علت‌ سردی‌ بین‌ کشورها و روابط‌ ورزشی‌ عملاً‌ ادامه‌ کار فینا میسر نشد و این‌ امر تا سال‌۱۹۲۵ به‌ درازا کشید. با پشت‌ سرگذاشته‌ شدن‌ این‌ مدت، فدراسیون‌ مجدداً‌ فعال‌ شد. بدین‌ترتیب‌ که‌ هیئت‌ اجرایی‌ فینا مرکب‌ از ۵ عضو تشکیل‌ شد تا بتوانند در فواصل‌ نزدیک‌ به‌ راحتی‌ گرد هم‌ آیند و نیز دفتر فینا برقرار گردید.

در سال ۱۹۲۸ هیئت‌ مدیره‌ بین‌المللی‌ واترپلو و کمیته‌ بین‌المللی‌ شنا نیز پا گرفتند. در کنگره‌ فینا که‌ در همان‌ سال‌ برگزار شد، جورج‌ دبلیو هرن دبیر موسس‌ فینا از سمت‌ خود کناره‌گیری‌ کرد و به‌ عنوان‌ اولین‌ رئیس‌ افتخاری‌ فینا برگزیده‌ شد. با شروع‌ جنگ‌ جهانی‌ دوم‌ به‌ ناگاه‌ پیشرفت‌ مستمر مجدداً‌ متوقف‌ شد (سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵)، زیرا جنگ‌ مانع‌ از تماسهای‌ بین‌المللی‌ در ورزش‌ گردید. با پایان‌ یافتن‌ جنگ‌ پر مشقت‌ دوم، بیشتر از یک‌ سال‌ طول‌ کشید تا هیئت‌ اجرایی‌ فینا توانستند در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۶ در لندن‌ گرد هم‌ جمع‌ شوند. دوره‌ مربوط‌ به‌ جنگ‌ جهانی‌ دو‌ در سال‌۱۹۵۰ خاتمه‌ یافت‌ و تماسها و ارتباطهای‌ ورزشی‌ روزبه‌روز بیشتر گشت.

در سال ۱۹۵۸، فینا پنجاهمین‌ سالگرد خود را برگزار کرد. در این‌ سال‌ تعداد اعضای‌ فینا به ۷۵ فدراسیون‌ ملی‌ رسیده‌ بود. در سال ۱۹۹۲ اعضای‌ فینا به ۱۳۷ فدراسیون‌ ملی‌ ارتقاء یافت.

 

 

تاسیسات وتجهیزات استخر شنا

فضاهای جنبی مورد نیاز در ساختن استخر

        استخر

        اتاقهای سونا و جکوزی

         جایگاه تماشاچیان

         موتور خانه

        فضای سرویسها، دوش ها و رختکن ها

        فضای استراحت و تجدید قوا 

         فضای آفتابگیری در استخرهای روباز

        فضای اداری و تجهیزات ارتباط جمعی

       اتاقهای کمک اولیه و استقرار پزشکان

انواع استخر و امکانات و تجهیزات انها

استخر آموزشی

معمولاً در ابعاد 8*8 و یا 8*10 متر طوری طراحی و ساخته می شود که الگوهای آموزشی و یا ابزارهای کمک آموزشی در آن مد نظر باشد.

استخرهای تفریحی

در چنین استخرهایی بخش بزرگی از سطح آب (تا 80 درصد) کمتر از 7/1 متر عمق دارد ناحیه عمیق در این نوع استخرها مناسب نصب تخته های شیرجه کوتاه (حداکثر تا یک متر) و نصب وسایل بازی مانند انواع سٌرسٌره، نصب موج افکن های مکانیکی و ورزش غواصی می باشد. کف استخرهای تفریحی باید دارای شیب ملایم باشد و از 7 درصد تجاوز نکند.

استخرهای قهرمانی

طول اینگونه استخرها 33/33 متر - 25 متر 50 متر و عرض آن 10-21 متر متغیر است و عمق آن کمتر از 1/80 متر نیست اینگونه استخرها به دو صورت روباز یا سر پوشیده مورد بهره برداری قرار می گیرد.

 

 

سکوهای شروع مسابقه

سکوها باید در عرض استخرنصب شود.

- در ابعاد 50*50 سانتیمتر با شیب 10-15 سانتیمتر می باشد.

- ارتفاع سکوها از سطح اب باید بین 50-70 سانتیمتر باشد.

- سکوهای استارت باید محکم بوده و حالت فنری نداشته باشد.

- هر سکوی شنا باید از چهار طرف شماره گذاری  شود.

دایوها

دایوها بایستی دارای ارتفاعی از 1تا3 متر از سطح آب بوده و طول آنها 4و عرض آنها 5/0 متر باشد شیب دایو را نسبت به خط افق 90 درجه انتخاب می کنند. پیش آمدگی دایو به طرف داخل استخر حداقل باید 50/1 متر باشد.

 

 

عمق آب برای شیرجه

        عمق آب برای شیرجه دارای اهمیتی بسیار است و حتماً بایستی متناسب با ارتفاع دایو از سطح آب باشد. حداقل عمق آب برای دایوی 1 متری باید حداقل 30/5 متر باشد. در مورد دایوی که در ارتفاع 3 متری از سطح آب قرار دارد حداقل عمق آب باید 20/6 متر و عمق دو طرف آن 70/2 متر باشد این نوع استخرها اصولاً اختصاص به شیرجه دارد.

 

مشخصات استخر

استخر، محل خصوصی است برای شنا، شیرجه، و واترپولو که در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود. ولی، استخرهایی که در آنها مسابقات رسمی را برگزار می‌کنند باید دارای مشخصاتی معین باشد. این مشخصات از طرف فدراسیون بین المللی شنای آماتور، که آن را فینا (FINA) می‌خوانند به شرح زیر تعیین شده‌است:

1.  طول: ۵۰ متر ؛ عرض: حداقل ۲۱ متر #عمق: حداقل ۸۰/ ۱ متر

2.  شمار خطوط : ۸ خط (عرض هر خط ۵/ ۲ متر)

در استخرهایی که رکوردگیری می‌کنند، دمای آب باید ۲۲ تا ۲۴ درجه سانتی گراد باشد.

+ آرزو ایلدر آبادی ; ٥:٥٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۱٢/۱٥
    پيام هاي ديگران ()   

دوچرخه سواری

فیزیولوژی دوچرخه سواری: یقیناً دوچرخه سواری حرفه ای روی نیازها و سیستمهای فیزیولوژیکی قرار دارد. شروع این فصل با چگونگی انرژی شیمیایی مورد استفاده در عضلات و همچنین چگونگی و تعدد برنامه های آمادگی جهت انرژی مکانیکی که دوچرخه سواران نیازمند آن می باشند، دقت در سیستم عصبی و عضلانی، بخصوص عضلات پا، تجربیات افزایش فشار، مقادیر مربوط به زمان، و سختی و فشار تمرینات، سیستم ثبت عضلانی مقادیر افزایش بار اضافی و اکسیژن و تغذیه با کار عضلانی. تعیین افزایش مقدار پمپ خون بمقدار سه برابر، با افزایش ضربان قلب از سطح استراحت از 5 تا 6 لیتر به میزان 20 تا 30 لیتر در دقیقه، نیاز به اکسیژن از طریق عمق تنفس و تعداد آن در دقیقه مشخص می شود. اگر دوچرخه سوار و مربی بخواهند برنامه ایده آلی را طرح ریزی کنند (البته با رعایت فصل مسابقات و تمرینات) اول باید احتیاجات بدنی و تغییر نتایج از روی زمان را در رأس برنامه خود قرار دهند. مصرف انرژی نیازهای فیزیولوژیکی دوچرخه سواری حرفه ای مختلف است. مسابقه هایی در ردیف 200 متر اسپرنیت کوتاه مدت که بطور تقریبی در 11 ثانیه بپایان می رسد، تا تور فرانسه که تا 23 روز 5000 کیلومتر را طی می کنند. در مسابقه تور فرانسه نیاز به گذشتن از ارتفاعات کوههای آلپ با نهایت درد و رنج و در پایان هر مرحله اسپرنیت های متعدد است. و نیازمند بدنهایی تطبیق پذیر شده با فشارهای ویژه دوچرخه سواری دارد. دوچرخه سواران تمرینات ویژه ای برای مسابقات مختلف می باید انجام دهند. از نظر بیوشیمی غیرممکن است که در دوچرخه سواران بتوانند هم در اسپرنیت های سرعت و هم در مسابقه جاده شرکت کنند چون نیازهای انرژی برای آن دو نوع متفاوت است. دوچرخه سوارهایی که می خواهند با توجه به تمرین وارد یک مسابقه100 مایل جاده شوند برنامه هایشان قابل بررسی و توجه است. آنها باید دارای استعداد هوازی نهایی برای ادامه تلاش و کوشش باشند و توانایی لازم غیرهوازی برای فرار از کنار گروه، مسیرهای سربالا و سرازیر و اسپرنیت های پایان مسابقه را داشته باشند. اغلب نگهداری متمرکز دوچرخه سواران همسان در رشته های مشابه نیاز به منابع انرژی مشابه دارد. با شناخت منابع انرژی مورد نیاز که در مسابقه بکار می رود، مربیان می توانند دستور بهترین و موثرترین برنامه ها را بدهند. نسبت بین انواع دوچرخه سواری و منابع عمده انرژی اولیه که از شکسته شدن انرژی ترکیبی که آنها را ATP-PC (فسفاژن) می نامیم. منابع انرژی در عضلات موجود می باشند. یک کیلومتر روها و تعقیبی ها از انرژی غیرهوازی (آناروبیک) که از شکسته شدن کربوهیدراتها و منابع انرژی فوری است استفاده می کنند. نهایتاً برای مسافت های طولانی متکی به انرژی هوازی که از شکسته شدن کربوهیدراتها و چربیها می باشند هستند. نکته اینجاست برای بدست آمدن انرژی از راه هوازی نیاز به مسافت و وقت می باشد. زمان و مسافت مخصوص سواری دوچرخه سوارها با سیستم های انرژی آنها مربوط می باشد از این قرار، قاعده کلی از تمرینات ویژه توضیح داده می شود. بعضی از درصدها در انواع بلند مدت ممکن است خارج از معیار بنظر برسد. در یک مسابقه 100 مایل جاده که 10/4 دقیقه بطول می انجامد، قابل توجه است که چگونه 5% از کل انرژی مورد نیاز از منابع انرژی غیرهوازی گرفته می شود. اگرچه سیستم آناروبیک شامل درصد کمی است ولی باید آنرا تا سطح مطلوب توسعه داد برای تجزیه غذا، سربالایی ها و اسپرنیت های پایان هر مسابقه تابلوی 2 نتیجه دو سیستم اروبیک و آناروبیک و ماکزیمم فشار کار را در مدت 120 دقیقه برای رشته های انفرادی با حداکثر بالای قدرت هوازی، را بطور تقریبی نشان می دهد. با کار روی زمان 2 دقیقه نسبت می باشد. همچنین با افزایش زمان قدرت هوازی اهمیت بیشتری پیدا می کند. تابلوی2: تناسب شرکت کل انرژی هوازی و غیرهوازی در طول مراحل حداکثر فعالیت بالای 120 دقیقه Exercise Time , Maximal Effect Energy Source 120min 60min 30min 10min 4 min 2 min 1 min 10 s 1 2 5 10-15 30 50 65-70 85 Anaerobic 99 98 95 85-90 70 50 30-35 15 Aerobic چنانکه پیشتر بحث شد دوچرخه سوار می تواند دو راه متابولیسم اصلی برای بدست آوردن انرژی داشته باشد: با اکسیژن و بدون اکسیژن. منبع انرژی اصلی برای طول دوچرخه سواری بطور هوازی آماده می شود. در مسافت طولانی دوچرخه سواری، کربوهیدراتها و چربیها سوخته می شوند و انرژی تولید می کنند. چنانکه اگر مسافت بیشتر شود نقش اصلی را چربی بعهده می گیرد. هر شخصی در حدود 2000 کیلوکالری از کربوهیدراتها (گلیکوژن) و حدود 50000 تا 70000 کیلوکالری از چربی را می تواند ذخیره کند. یک تمرین آسان یا سبک، سوخت حاصل آن کاملاً چربی می باشد (تمرینی که احتیاج به 71% کار یا کمتر از ماکزیمم فعالیت یک دوچرخه سوار باشد). در طول مسابقات سنگین جاده سوخت مهم عضله گلیکوژن می باشد. همچنین در فعالیتهای سنگین تر کربوهیدارتها مورد نیاز می باشند. در واقع یکی از دلایل کمبود انرژی تخلیه ممتد گلیکوژن عضله باشد. بعضی علائم نشان می دهند که توانایی استفاده از چربی ها وابسته به ماکزیمم اکسیژن مصرفی دوچرخه سوارها است (ماکزیمم اکسیژنی که بدن می توانند در یک دقیقه مصرف کند) این عمل ممکن است باعث آن شود که یک دوچرخه سوار با اکسیژن مصرفی پائین در یک کار اضافی اسیدلاکتیک بیشتری تولید کند نسبت به یک دوچرخه سوار با اکسیژن مصرفی بالاتر (از بین می رود در نتیجه تمرین غیرهوازی). سطوح بالای اسیدلاکتیک خون شاید بوسیله تجزیه چربی ها از بدن دفع شود. تحقیقات همچنین نشان داده اند که عضلات اسکلتی ظرفیت استفاده بیشتری از چربی ها را دارند. ترکیب ظرفیت افزایش استفاده چربی با توانایی افزایش تمرینات دوچرخه سواران، تجزیه چربی بافت را افزایش می دهد، تصور می شود که افزایش تمرین باعث تجزیه و تولید انرژی از متابولیسم چربی می گردد. سوال اینجاست که چگونه می توانند دوچرخه سواران طوری تمرین کنند که قادر به استفاده از چربی بعنوان یک منبع سوختی باشد؟ جواب ساده است. هر وقت که آنها برای تمرین 3 تا 4 ساعته می روند چربی منبع اصلی از سوخت بدنشان در مراحل پیشرفته تمر ین است. دوچرخه سوار تمرین کرده هنگام مسابقه می تواند با حداقل میزان اکسیژن مصرفی سواری کار کند و این با سوخت درصد بیشتری از چربی بدنش با حداقل اکسیژن مصرفی ممکن می باشد. متابولیسم غیرهوازی به گلیکوژن عضله و گلوکز خون وابسته می باشد که سوختی برای کار است و اسیدلاکتیک محصول نهایی این سیستم است. بدون اکسیژن گلوکز با گلیکوژن ذخیره شده به اسیدلاکتیک شکسته می گردد. اگر اکسیژن بطور کامل وجود داشته باشد گلوکز شکسته شده بداخل متابولیسم هوازی ذخیره شده به اسیدلاکتیک شکسته می گردد. اگر اکسیژن بطور کامل وجود داشته باشد گلوکز شکسته شده بداخل متابولیسم هوازی می تواند وارد شود. در سطوح اسیدلاکتیک بالا انقباض عضلات غیرعادی می گردد. این اتفاق موقعی صورت می گیرد که پروتئین در سلولهای عضلانی موقعی فعال است که با چند گروه از اسیدها وارد عمل شود. بعلاوه اسیدلاکتیک واکنش های سلول را کاهش می دهد. نتیجه، خستگی است تمرین یا باید متوقف شود و یا شدت آن بطور وسیعی باید کاهش داد. متابولیسم غیرهوازی نمی تواند تمرینات طولانی را تضمین کند. سوخت کافی را تامین نماید ولی برعکس جبران کننده کوچک مهمی در مسافتهای نه چندان بلند و در اسپرینت های نه خیلی طولانی می باشد. چه اثراتی تمرین بر روی عضلات و تولیدات نهایی آن و میزان تغییرات اسیدلاکتیک خواهد داشت؟ افزایش تمرین باعث افزایش مسئولیت ترکیبات کار هوازی است. بعد از تمرینات و کار اضافی (Over loud) دوچرخه سواران تولید لاکتات کمتری از آنهایی که تمرین نکرده اند خواهند داشت منظور (آنهایی که ظرفیت هوازی شان بیشتر است). بدن شکل موثرتری اکسیژن را مصرف می کند و عضلات میزان تغییرات اسیدلاکتیک بیشتری خواهند داشت. تمرین موجب پیشرفت ظرفیت غیرهوازی و در برگیرنده تکرارهای سواری با حداکثر توانایی از 10 ثانیه تا 1 الی 5/1 دقیقه خواهد شد. سواری طولانی تر برای نگهداری پشت و کمر بر روی چرخ و سودمند جهت افزایش سرعت و ظرفیت غیرهوازی را که برای تمرینات لازم است کاهش می‌دهد. تمرینات اینتروال سبک ظرف مدت 3 دقیقه می تواند اسیدلاکتیک موجود در عضلات را خارج کند. تمرینات راحت اینتروال شامل پدال زنی سبک می باشد. در طول برگشت بحال اولیه اسیدلاکتیک با سرعت بیشتری برگردانده شده و دوباره شناخته شده بوسیله تمرینات سبک در مرحله استراحت، این به لاکتات فرصت می دهد که با سرعت بیشتری به کبد و عضلات توزیع گردد. کبد و عضلات استراحت داده شده می توانند لاکتات را به گلوکز برگردانند یا فوراً مورد استفاده قرار دهند و یا بشکل گلیکوژن ذخیره کنند. برنامه های تمرینی انواع مختلف تمرینات فشار روی سیستمهای متابولیک بطور مختصر در اینجا شرح داده شده که با نیازهای فردی دوچرخه سواران مطابقت دارد. تابلوی شماره 3 بطور تخمینی درصد شرکت سیستم های انرژی درگیر هر یک از هشت روش تمرین را نشان داده است. تابلوی 1 و تابلوی 2 در برنامه های کار خارجی مورد استفاده قرار می گیرند. اگر یک دوچرخه سوار برای چند نوع مسابقه تمرین می کند باید ترکیبی از چند نوع برنامه در ترکیب تمریناتش بیافزاید. تابلوی 3: مشارکت برنامه های تمرینی در ارتباط با توسعه منابع انرژی Acrobic capacity (%) LA and Acrobic (%) ATP-PC and LA (%) Type of training 4 6 90 Sprin training 5 5 90 Acceleration sprints 20 50 30 Set sprints 20-60 30-50 10-30 Intervals 40 40 20 Speed play (Fort lek) 40 50 10 Repetition riding 85 13 2 Continuous fast riding 95 5 - Continuous slow riding تمرینات اسپرینت (سرعتی کوتاه) نیازهای تمرینات اسپرینت، تکرار اسپرینت های کوتاه، بمعنی آمادگی برای مسابقه دوچرخه سواری است. بدین معنی که سواری با حداکثر سرعت، کوشش و سعی تمام، برای 75 تا 100 متر با استراحت نسبتاً طولانی. اسپرینت ها اسپرینت های شامل افزایش تقریبی و کم کم از سطح آهسته به حداکثر کوشش. یک سوم بطور آهسته با یک سوم متوسط – کوشش سخت، و یک سوم حداکثر کوشش، برای حدوداً 200 تا 250متر این نوع از تمرین استقامت و سرعت را افزایش می دهد، در صورتیکه تکرارهای کافی استفاده شود. این برنامه در هوای سرد مورد استفاده قرار می گیرد. زیرا دوچرخه سوار بتدریج به حداکثر سرعت می رسد و از احتمال صدمات عضلانی جلوگیری می کند. سِت های اسپرنیت یک ست از اسپرنیت با استراحت های فاصله دار جهت برگشت بحال اولیه موجب توسعه و بهبود سرعت و استقامت می گردد. یک برنامه شامل 750 متر اسپرنیت، متوسط سرعت برای 75متر، 75 متر اسپرینت، و 75 متر خیلی آهسته جهت برگشت بحالت اولیه برای ست بعدی، 100 متر اسپرینت، 100متر متوسط و آهسته قبل از تکرار بعدی، 150متر اسپرینت، 150متر متوسط، 150متر اسپرینت و تکرار برنامه وقتیکه برگشت بحالت اولیه بطور کامل انجام شد. اینتروال تمرینات اینتروال شامل سواری با سریهای تکرار در یک ساعت معین با تعداد مشخص از زمانهای استراحت است. استراحت های اینتروال به قلب اجازه می دهد که به ضربان طبیعی، برگشت جزئی داشته باشد. تمرینات اینتروال آهسته در آمادگی استقامت مورد استفاده قرار می گیرد و در سرعت مشارکت زیادی ندارد. لازمه این تمرینات تکرار مسافت کوتاهتر از مسیر مسابقه و سرعت کمتر از مسابقه با زمانهای کوتاه مدت جهت برگشت بحالت اولیه. بطور مثال 750×25 متر با 30 ثانیه استراحت های آن که میزان ضربان قلب و تندی آن بین 170 تا 175 ضربه در دقیقه باشد. تمرینات اینتروال سریع شامل زمانهای استراحت طولانی تر، برگشت بحال اولیه وسیع تر و بزرگتر برای ضربان قلب به سطح طبیعی و سرعت سواری سریعتر است. برای مثال 750×20 متر تا 1000متر با 120ثانیه استراحت مابین آن می تواند باشد. در یک تمرین خوب میزان ضربان بین 180 تا 185 ضربه در دقیقه است. این تمرینات به دوچرخه سواران کمک می کند که خستگی را در فقدان اکسیژن تحمل کنند. بازی سرعت: اساساً بازیهای سرعتی در همه روش های تمرینی مورد استفاده قرار می گیرد و در این مقاله توصیف و شرح داده شده، واحدی که بطور مشترک در دویدن هم کاربرد دارد بیشتر نام سوئدی آن مقدار است که (فارتلک) نام دارد. بمعنی سواری نرم و آهسته در مسافت طولانی با سرعت های متعدد است. که می تواند روی غلطک یا جاده انجام شود. بازی سرعتی وقتی که بطور مناسب استفاده شود از لحاظ روانی مهیج است و باعث توسعه هر دو نوع ظرفیت های تمرینی می شود. برای مثال: 1- 5 مایل گرم کردن. 2- 100×5 متر سریع و 60 ثانیه استراحت. 3- 5 مایل با توانایی و کوشش. 4- 4 تا 6 تا 100 متر اسپرینت های سرعتی: 25 متر نرم، 50 متر متوسط، 25 متر فشرده، و 10متر نرم بعد از هر کدام . 5- 4 تا 6 تا 750 متر تا 100 متر با توانایی، 250 متر نرم بین آنها. 6- سرعت متوسط به مسافت 5 مایل. 7- 8 تا 10تا 75 متر تا 100 متر با توانایی، 250 متر نرم بین آنها. 8- تا توانایی بمسافت 10 مایل. 9- 4 تا 6 بار اسپرینت سربالایی یا روی تپه، سواری آرام برای برگشت به پایین تپه. 10- خنک کردن بدن برای 3 تا 5 مایل. تکرار سواری: دوچرخه‌سوار مسافت یک‌ست را سواری می‌کند با یک سرعت سریع (بسته به سرعت مسابقه) بطوریکه با استراحتهای طولانی فرصت برگشت به حالت اولیه را بطور کامل پیدا کند. در تکرارهای سواری مسافت‌های مورد استفاده این نوع تمرین از مسافت‌های تمرینات اینتروال طولانی‌تر می‌باشد (1000 تا 2000 متر). مسافت طولانی‌تر و سرعت آهسته‌تر است. یک دوچرخه‌سوار 4000 متر شاید که مسابقه‌ای اش از دوچرخه‌سوار 2000 متر چند ثانیه کمتر باشد با برگشت بحال اولیه کامل بین فعالیتهایش. ادامه سواری نرم و آهسته: برنامه‌ای که شامل مسافت های طولانی سواری در سرعتهای پائینتر از سرعت مسابقه، ادامه سواری نرم نامیده می شود. مسافت در برگرفته شده در این نوع تمرین مرتبط با مسابقات مسابقه دهندگان باشد. یک اسپرینتر شاید که فقط به 25 مایل سواری نیاز داشته باشد ولی بالعکس یک دوچرخه‌سوار جاده مسافت یک تمرین فعال آن 125 مایل است. این نوع از تمرین بوسیله دکتر اِرنست وَن آکن Ernest van Aaken خیلی زیاد سفارش شده که بهتر است که ما آنرا بنام مسافت آهسته طولانی یا (LSD) بشناسیم. میزان ضربان قلب در حدود 150 ضربه در دقیقه است و هیچوقت احتیاج به نگهداری نیست. بزرگترین افزایش در استقامت هوازی می‌باشد. ادامه‌سواری سریع ادامه سواری سریع گوناگون‌تر از سواری آهسته در سرعت‌سواری است. مسافت آن طولانی‌تر از مسافت تمرین سواری نرم نیست ولی طولانی تر از مسافت مسابقه‌‌ای می‌باشد. بطور مثال یک زن دوچرخه‌سوار 3000 متر شاید که 3500 تا 4000 متر چندین‌ بار تمرین کند با استراحتهای 5 تا 6 دقیقه‌ای. در هر صورت، این نوع از کار اضافی و تمرین سخت برای استقامت خوب می‌باشد و بطور تدریجی بدن را با شرایط سرعت‌های مسابقه‌‌ای آماده می‌کند. سیستم قلبی- تنفسی ششها و حجم ششی ورزشکاران تمرین کرده بیشتر از افراد تمرین نکرده می‌باشد. تفاوت میان آنها شاید که نتیجه افزایش قدرت عضلات درگیر در تنفس بین افراد تمرین کرده و تمرین نکرده است. اختلاف میان آنها شاید نتیجه افزایش قدرت عضلات درگیر در تنفس باشد و یا اینکه واقعاً خود ورزشکاران بشکل جزیی حجم ششی بزرگتر دارند. بهرعلت ارتباط کمی بین اجرای تمرینات ورزشکار و حجم ششی وجود دارد. مهمترین حجم ششی شاید ماکزیمم اکسیژن مصرفی دوچرخه سواران باشد. مقدار زیادی از اکسیژن مورد استفاده در طول دوچرخه‌سواری عموماً بعنوان بهترین شاخصه سیستم قلبی- تنفسی و ظرفیت عملی آنها در نظر گرفته می‌شود. مقدار زیادی اکسیژن به بافتها داده می‌شود که زیادتر از مقدار کار مورد نیاز آنها می‌باشد. قدرت هوازی با توسعه و بهبود تمرینات قابل شناسایی است حجم و بزرگی این بهبودی معمولاً بین 15 تا 20 درصد می باشد. نوع و مقدار توانایی تمرین به صفات ژنتیکی و ظرفیت هوازی موثر بر می‌گردد که از والدین دوچرخه‌سواران منتقل می‌گردد. بعضی از تحقیقات نشاندهنده اینست که سطح ظرفیت هوازی فاکتور محدود کننده در تمرینات استقامتی است. مثل بعضی از دوچرخه‌سواران استقامتی تمرین کرده که استثنائاً از حجم بالای اکسیژن مصرفی (VO2) برخوردارند. تابلوی شماره 4 مقایسه حجم ماکزیمم اکسیژن مصرفی برای دوچرخه‌سواران است که توسط چندین محقق گزارش شده. حداکثر اکسیژن مصرفی برای دوچرخه‌سواران رشته‌های انفرادی در تابلوی شماره 5 ثبت شده است. تابلوی 4: اطلاعات مربوط به حداکثر اکسیژن مصرفی تیم. ( ) Notes Vo2max (m10kg-1. min-1) Number of subjects study 1966 swedish national team 74.0 6 Saltin Norwegian national team 73.0 16 Hermansen National Glass Road (track cyclists) 67.1 11 Burke 1975 swedish national team 69.1 5 Stromme Present study 23 Mens national team 8 Category 1 men 15 Junior national team 6 Women's national team 5-time winner of tour de france 77.0 1 Stromme 1970 winner of tour of italy 80.0 2 Saltin 1975,1979,pan American road team 82.1 3 Burke 1972. 1976, olampic road team 1976,1977, national road champion 1975,1979, Pan American road team 79.8 4 Burke دوچرخه‌سواران 1و2 در اروپا حرفه ای هستند. دیگر دوچرخه‌سواران در کلاس آماتور جهانی قرار دارند. دوچرخه‌سوارانی که خوب تمرین کرده‌اند ظاهراً از خصوصیات متابولیکی بالائی مثل ورزشکاران تمرین کرده استقامتی برخوردارند. در یک پریود سه ساله حداکثر اکسیژن مصرفی VO2 سه دوچرخه‌سوار بترتیب 6/79، 8/82 و 2/82 میلی‌لیتر در کیلوگرم در دقیقه بود و حداکثر میزان ضربان قلب 187و 189 و 189 در دقیقه بود. متوسط حجم برای VO2 در تیم‌های زنان بطور قابل ملاحظه‌ای بالاتر از حجم متوسط زنان در تابلوی 4 پیدا شده بود. وقتی که دیگر حجم‌های ورزشکاران زن مقایسه شده بود درصد حجم‌ها همچنان بالا بود. هرمسن Hermansen گزارش کرده بود متوسط حجم برای 6 زن نروژی orienteers 65/3 (لیتر در دقیقه) می‌باشد که در همین زمان توانایی 6 زن که مطالعه‌ بر روی آنها انجام میگرفت در حدود 58/3 (لیتر در دقیقه) بود. Orienteers پیوسته ثابت کرده‌اند که بالاترین مقادیر حجم ششی آنها در هیچ ورزش دیگری نیست. حجم ریوی گزارش شده برای جوانان 45/4 لیتر در دقیقه است که بالاترین انتخابی که گزارش شد بوسیله (Placheta, and Drazil) برای دوچرخه‌سواران مرد 18-17 ساله تمرین کرده، 79/3 لیتر در دقیقه می باشد. تجزیه و تحلیل از انحراف معیار حداکثر اکسیژن مصرفی نشان داده که یک اختلاف مهم بین تیم های ملی مردان و جوانان وجود دارد. (تابلوی 4) اختلاف متابولیکی کمی بین تیم‌های ملی مردان و کته‌گوری A دوچرخه‌سواران وجود دارد که جالب است. فاکتورهایی مثل آستانه هوازی نقش مهمی در راندمان دوچرخه سواری دارند و این حالت در سایر ورزشکاران نیز وجوددارد. از طرف دیگر یک اختلاف 4/3 میلی‌لیتر در کیلوگرم در دقیقه در حداکثر اکسیژن مصرفی در تست وجود دارد، اگر چه بدور از اهمیت است ولی ممکن است نتیجه دهنده و امتیازی در مسابقات سطوح بالا باشد. Daniels , foster در 1975 16 دوچرخه‌سوار حرفه ای که بیان کننده اختلاف بین طبقات آقایان از نظر قدرت اجرایی با قدرت هوازی بود را مطالعه کردند. این پیشنهادات که عموماً اجرا در دوچرخه‌سواران شرکت کننده بطور قابل ملاحظه‌ای وابسته به قدرت هوازی می‌باشد. ترکیب تار‌های عضلانی و آنزیمهای فعال اگر چه که بنظر نمی‌رسد تأثیری در موفقیت مسابقات دوچرخه‌سواری داشته باشد. Cerny, Burk، Fink , وcostill اختلاف جزیی بین طبقه‌بندی آقایان دوچرخه‌سوار تمرین کرده پیدا کردند ولی اختلاف نیز در حداکثر حجم اکسیژن وجود داشت. متوسط حجم برای تیم ملی جوانان و تیم ملی آقایان قابل مقایسه هست با حجم‌های گزارش شده از کته گوری 1 مردان در تابلوی شماره 4، این نما از فاکتورها و کاراکترها می‌تواند تجربه و مهارت را در جوانان بالا ببرد از طریق شرکت دادن آقایان و جوانان با هم در مسابقات، شاید که آنها بتوانند مقامهای خوب کته‌گوری A مردان را تغییر دهند اما می‌توانند مقداری از ارنج تیم‌های آقایان را شکل دهند. اگرچه ممکن است ماکزیمم حجم اکسیژن مصرفی مقیاسی برای موفقیت دوچرخه‌سواری مسابقه‌ای باشد، سبب جدایی موثر مشکلات سخت همیشگی است. قدرت هوازی با تمرین بهبود می یابد همانطور که پیشتر اشاره شد. مقدار بهبودی و پیشرفت معمولاً بین (15% تا 20%) می باشد، اگر چه که اختلاف کته گوری‌ها (25% تا 30%) است. برای مثال یک دوچرخه‌سوار کته‌گوری 3 با حداکثر ماکزیمم اکسیژن مصرفی در حدود ml50 در کیلوگرم احتمالاً قبل از تمرین کردن حداکثر اکسیژن مصرفی ml50 در کیلوگرم داشته است. یک دوچرخه‌سواری کته گوری 1 با قدرت هوازی در حدود ml/kg 70 بلید دارای قدرت هوازی در حدود ml/kg58 قبل از تمرینات باشد. زیرا قدرت هوازی نشاندهنده بیشترین پیشرفت با تمرینات نسبتاً متعادل می‌باشد (شکل 1 را ببینید)، حجم بزرگتر و شدت تمرین توسط دوچرخه‌سواران بهتر نمی تواند دلیل اختلاف در مقادیر قدرت هوازی کته‌گوریها باشد. شکل 1: ارتباط طول تمرین با طول اجرا برای افرادی که ماکزیمم حجم اکسیژن مصرفی برابر با 60 تا 65 میلی‌لیتر/ کیلوگرم دارند. اشاره به این نکند که مقادیر بزرگتر از تمرینات سرما را تونرهای با استعداد مشاهده شده است. چه فاکتورهایی به افراد اجازه میدهد که قدرت هوازی را بیشتر از دیگران بهبود بخشند. فاکتورهای محدود کننده قدرت هوازی هنوز موضوع بحث فیزیولوژیستهای ورزشی هستند، اگرچه که بیشترین اتفاق نظر ماکزیمم برون ده قلبی یا مقدار بیشترین خونی است که قلب می تواند در دقیقه پمپ کند فاکتور مهم در مشخصه قدرت هوازی است. ورزشکاران (در برگیرنده دوچرخه‌سواران) نشان داده‌اند که، قدرت هوازی زیاد دارای حجم بزرگتری برای برون ده قلب هستند. (Ekblom and Hermansen 1968) اختلاف بین افراد با حجم‌های بزرگتر جهت برون ده قلبی و افرادی که بصورت صوری حجم بیشتری داشتند را آشکار کردند با انجام کاری که خون در هر ضربه پمپ می‌شود یعنی (حجم ضربه‌ای). این نظر که اندازه قلب بطور ذاتی در بعضی از افراد بزرگتر از دیگران است بعید نیست زیرا وقتی که ملاحظاتی روی شکل آناتومیکی و اندازه‌های دیگران انجام میشود این موارد ملاحظه می‌شود. اگر افراد بلند قد یک سود طبیعی در بسکتبال دارند و افراد تنومند برجسته‌اند در فوتبال، چرا نباید افرادی که دارای قلب بزرگ هستند در رشته‌های دوچرخه‌سواری، دوومیدانی،‌ واسکی صحرانوردی برجسته نباشند. آیا فقط دوچرخه‌سوارانی که دارای قدرت هوازی بالای (70 میلی‌لیتر/ کیلوگرم ml/kg70) هستند می توانند به کته‌گوری 1 برسند؟ جواب هم بله و هم نه است. میزان اختلاف بین یک کته‌گوری زیاد است. من سه دوچر‌خه سواری بالای ml/kg65 را آزمایش کرده بودم و دوچرخه‌سوارن کته‌گوری 1 که قدرت هوازیشان نسبتاً پیشرفت داشت ولی از پیروزیشان مطمئن نبودم. اگرچه که برای کته‌گوری1 پینشهاد می‌شود آزمایشاتی و اعمالی در جهت داخل کردن این افراد بعمل آید اگرچه که در حد کمترین و جزئی باشد زیرا که ضروری است. شکل 1: اطلاعاتی جدید در رابطه با دوندگان ماراتون نشان میدهد. من اعتقاد دارم که اصول بیان شده در آن، در دوچرخه سواری هم کاربرد دارد. بطوریکه ممکن است دیده شود دوندگان با قدرت هوازی پائینتر شاید در سطح مشابه در بازدهی، در حجم تمرین بیشتر و سختر، مستعدترند. مطابق با محدود کننده‌های اصولی بیان شده شاید که یک دوچرخه‌سوار با انگیزش بالا با استعداد کمتر از حد مطلوب اجرا کننده بهتری باشد. این تمرین ثانوی شاید در تغییرات بافت عضلانی موثر باشد و در بیشتر تحقیقات پیشرفته فیزیولوژی تمرین متداول است. سیستم عصبی عضلانی: دوچرخه‌سواری در واقع هماهنگی بین انقباض عصب و عضله است. عضلات پاها در حالت استراحت بصورت دسته تار عضلانی قرار دارند، همه تارهایی که عمل کننده در یک حرکت هستند تا وقتی که تحریک شده و تنش آنها زیاد شود و منقبض می شوند تا پدالها را بچرخانند. موضوع تار عضلانی تشخیص داده شده. تارهایی که قادر به انقباض مکررند وقتیکه تحریک می شوند، بدون خستگی هستند و آنها را تارهای آهسته می‌نامیم. این تارها ذخیره بالایی از میوگلوبین (اکسیژن- پروتئین ذخیره شده) و قدرت هوازی زیاد هستند. ظرفیت سلول‌های هوازی وقتیکه اکسیژن کافی در دسترس باشد قادر به تولید انرژی بطور ممتد و یکنواخت می باشد، تارهای کند انقباض دارای تعداد بزرگتر و بیشتری از میتوکندریها هستند، میتوکندریها اجزایی از سلول‌اند که شامل همه آنزیمهای اکسیداتیو می باشند. تار کند انقباض بتدریج تنش آن افزوده می‌شود و بآرامی نیز ضعیف می‌گردد. تارهای کند انقباض ضرورتاً در طول مسافت طولانی دوچرخه‌سواری استفاده می‌شود. قسمت اعظم تارهای عضلات اسکلتی تند انقباض هستند. این تارها مقدار کمتری میوگلوبین دارند. حجم بیشتری از میتوکندریها دارای مقدار کمتری از آنزیمهای هوازی هستند. این دو تار همچنین در تجزیه گلیکوژن اختلاف دارند (کربوهیدرات ذخیره شده) و لاکتات تجمع می‌یابد. به دیگر معنی آنها در ظرفیت غیرهوازی اختلاف دارند، توانایی سلولها به تولید انرژی بطور سریع، اما فقط برای زمان کوتاه، آنهم وقتیکه مقدار کافی اکسیژن در دسترس باشد. تارهای تند انقباض ظرفیت غیرهوازی بالائی دارند و قادر به اجرای کار خیلی شدید در مدت کوتاه هستند. همه تارها کند انقباض نیستند و همه تارهایی که تند انقباض هستند خصوصیات مشترک ندارند، اگرچه یک طیف هوازی و بدون هوازی عامل بالقوه آزمایشات بین دو نوع تار است. یک شخص با تارهای تند انقباض شاید که ظرفیت هوازی بیشتری از دیگر افراد با تارهای سریع انقباض داشته باشد. در عمل یک عضله معمولاً یک فرد با تارهای کند انقباض ظرفیت هوازی بالاتر از افرادی که دارای تارهای تند انقباض هستند دارد. برای ظرفیت غیرهوازی حقیقت معکوس است. دلیل ابتدائی در تاکید این موضوع این است که تغییر دستورات غذایی تمرین می‌تواند باعث افزایش ظرفیت هوازی و غیرهوازی تارهای عضلانی باشد. یک دوچرخه‌سوار که در مسافت‌های طولانی تمرین میکند شاید که در تارهای تند انقباض پاها ظرفیت هوازی بالاتری از تارهای کند انقباض بازوها داشته باشد. بطور نسبی عموماً حالت انتقال تار عضلانی کند انقباض 40% تا 50% و تند انقباض 50% تا 60% است. نقطه جالب اینجاست که بین افراد مشابه متغیرهایی کوچک وجود داشتند که در آزمایشات تغییر تار، یک عضله به تار دیگر را نشان میدادند. تنها فرق تار عضله با دیگر عضلات در سولئوس (عضله ساق پا) است که در انسانها اساساً از تارهای کند انقباض شکل یافته است. بین افراد نیز گوناگونی در تارهای عضلانی پیدا شده است. درصد تارهای کند انقباض (ST) در سه گروه‌اند دوچرخه‌سواران تمرین کرده اختلاف معنی داری نداشت (تابلوی 6 را ببینید). شاید که ترکیب تخمینی 50% FT و 50% ST در دوچرخه‌سواری سودمند باشد زیرا در تمام مسابقات هر دو قابلیت استقامت و سرعت را در بر می‌گیرد. این نکته در تابلوی 7 درج شده است. برای مثال Sheila yong- ochewiez با داشتن 47% ST قهرمان جهان در هر دو رشته دوچرخه‌سواری و اسکیت سرعت بود. Sheila در درجه اول یک اسکیت باز و درجه دوم یک دوچرخه‌سوار بود. حتی کوتاهترین مسابقه اش، 500 متر، یک سرعت حقیقی نبود، زیرا آن را با 40 ثانیه گذرانده بود، گزارشهای ارائه شده در تابلوی 6 ثابت کرده که: 1- گروههای مرد و زن دوچرخه‌سوار ترکیب تار عضلانی مشابهی را نشان داده‌اند. 2- نهایتاً درصد بالایی از ترکیب تارهای کند انقباض و تند انقباض لازمه اصلی برای موفقیت در مسابقه دوچرخه‌سواری جاده نیست و 3- vo2 max یک پیش گوی خوب در موفقیت مسابقات در حال حاضر می باشد. تابلوی 7 گروههای B,A و دوچرخه‌سواران زن خصوصیات انتخاب شده از موضوعات Vo2 max (ml/kg) Slow-Twitch fibers % Age (years) subject Groap 69.0 31 22 Dough ty.T. A 72.6 64 19 stetina. D. A 69.2 60 22 stetina. W A 58.4 64 19 Nichols. E. B 60.1 67 24 Prall. B B 60.8 48 26 Tripp. J. B 55.0 47 25 Young-ochowicz.s Women __ 50 16 Olpolski. K Women 49.6 37 14 Paraskerin.c. Women اطلاعات بدست آمده در بالا شبیه موضوعات آزمایش شده بودند. این اطلاعات در 1975 اندازه‌گیری شده بود. این نکته مورد نظر است که بیشتر آزمودنی‌ها در واقع دوچرخه‌سواران جاده بودند و مورد نظر می‌باشند و شاید که یک تار عضلانی، ایده‌آل و سودمند برای همه مسابقات باشد. با پیش‌گویی اسپرینها ترجیحاً به راه آسانتری دست می‌یابند. آنها می‌توانند با درصد بیشتری از تارهای سریع بهره‌بگیرند (چنانکه برای cohnie paraskevin در سال 1982 قهرمانی سرعت جهان گزارش شده بود). با وزنه‌ و تمرینات سرعت، آنها می‌توانند قدرت و ظرفیت هوازی این تارها را افزایش دهند. بطور خلاصه درصد بالای تارهای سریع ایده‌‌آل برای اسپرینتهای کوتاه دوچر‌خه‌سوار است (یا یک کیلومتر). یک تار عضلانی با 70% تا 80% تار عضلانی آهسته یا کند برای استقامت ایده‌آل می باشد. اما دوچرخه‌سوار می‌تواند در تایم تریل طولانی یا مسابقات مرحله‌ای از موفقیت خود مطمئن باشد در تکنیک و در ابزارهای تحقیقی مطالعاتی در اینجا نوع تار مورد استفاده را موکداً مشخص می‌کند. اگرچه که تعداد و افزایش یک نوع تار می‌تواند موفقیت ورزشکار را افزایش دهد، داده‌های مشابه می‌تواند در صورت اینکه دقیقاً مشخص نشده بودند ورزشکار را به اشتباه بیاندازد و یا خطرات روانی را برای او ایجاد کند. دانشمندان نمی‌توانند اساس موفقیت را پیش‌بینی کنند. دیگر اندازه گیریهایی که می‌توانند اطلاعات مربوط به استعدادهای بالقوه ورزشکار را تسلیم کند شامل، قدرت، ظرفیت هوازی و غیرهوازی، انقباضات ضعیف در خون بعداز کوشش‌های حداکثر، و سالهای تجربه. ملاحظات تغذیه‌ای تحقیق برای راههایی در جهت توسعه و پیشرفت اجرائیات دوچرخه‌سواران از بعضی از دوچرخه‌سواران جاده گرفته شده بود. مورد علاقه عموم قرار گرفتن با برنده شدن، شخصیت اجتماعی داشتن (پرستیژ Prestige)،‌ و بطور مداوم مورد تایید قرار گرفتن از جمله دلایلی است که دوچرخه‌سواران را وارد می‌کند که مسائل تغذیه‌ای را دنبال کنند. نتیجه بیشتر مولفانی که ارتباط بین حالتهای تغذیه‌ای و اجراهای بدنی را دنبال کرده‌اند اینست که یک تعادل خوب و کافی و مطمئن برقرار شود. توجه به تناسب تغذیه برای ورزشکاران مهم است زیرا که کمبودها در کالری غذا، یا آب می تواند سطح اجرا را پائین بیاورد. منبع اصلی انرژی در طول دوچرخه‌سواری از متابولیسم چربی و کربوهیدراتهاست، همانطور که قبلاً نیز اشاره شد. در طول دوچرخه‌سواری ملایم، انرژی عضلات فعال از چربی و گلیکوژن تأمین شده است. ظرفیت افزایش تجزیه چربی دوچرخه‌سواران تمرین کرده، و ترکیب و تجزیه اسیدهای چرب آزاد زیر پوست با توانائیهایشان در این زمینه نیز، تقریباً تشریح شده بود. اگر چه منابع چربی بیشتر از کربوهیدراتها هستند و چربی انرژی بیشتر در واحد گرم دارد، کل این انرژی در میان متابولیسم‌ هوازی به اکسیژن بیشتری در طول دوچرخه‌سواری نیاز دارد، مصرف یک لیتر اکسیژن که برای کربوهیدرات مورد استفاده قرار می‌گیرد 5 کیلوکالری است که به 7/4 کیلوکالری میرسد وقتیکه سوختی مثل چربی مورد استفاده قرار می گیرد. ساخته‌های کربوهیدارتها 7 تا 8 درصد از چربی بیشتر مفیدترند، افزایش کربوهیدراتها ترجیحاً بهتر هستند وقتیکه کار اختصاصی سنگین هستند. تولیدات انرژی موثر و مفید از این طریق مهم می‌باد. برای مثال یک کار اضافی با 4 لیتر اکسیژن مورد نیاز برای تجزیه کربوهیدارتها، می‌تواند در تجزیه چربی به 4/4 لیتر برسد. این قسمت از تجزیه کربوهیدراتها در طول دوچرخه‌سواری سنگین به سود دوچرخه سوار است، زیرا در این سطح از کار، تجزیه موثر اکسیژن برای اجرا مهم است. فعالیت درصد متوسط یا پائین، ظرفیت حمل اکسیژن بشکل زیاد نیست و بیشتر اکسیژن کافی در دسترس دوچرخه‌سوار است. همچنانکه مسابقه شدت می‌یابد ظرفیت اکسیژن جاری به ماکزیمم نزدیک می‌شود و درصد بزرگتری از متابولیسم کربوهیدراتی. تولید انرژی بیشتری در واحد اکسیژن مصرفی تولید می‌کنند. در سالهای اخیر مشخص شده بود که ذخیره‌های گلیکوژن می‌توانند وسیعتر افزایش پیدا کنند. مصرف روزانه کربوهیدرات زیاد می‌توان موجب افزایش تولید کربوهیدارت اضافی در طول چند روز باقیمانده به مسابقه شود. تخمیناً سه روز قبل از یک مسابقه بزرگ، دوچرخه‌سوار غذای کربوهیدارتدار زیاد را انتخاب می‌کند در حدود 80% از کل کالری مصرفی می‌تواند باشد و بقیه شامل مقادیری از پروتئین و چربی است. غذای کربوهیدراتدار غذایی اصلی تا قبل از روز مسابقه می‌باشد. از این طریق منابع گلیکوژن در عضلات به چند برابر افزایش می‌یابد. از این طریق منابع گلیکوژن در عضلات به چند برابر افزایش می یابد. بعضی از دوچرخه‌سواران برای افزایش اندازه و قدرت بدن خود از غذاهایی با پروتئین زیاد در لیست غذای روزانه‌شان استفاده می کنند. در تأمین پروتئین بدن این یک عقیده قدیمی است، در واقع وقتیکه ورزشکاران گوشت بیشتری مصرف می‌کنند امیدوار هستند که توده عضلانی آنها افزایش پیدا کند. در واقع در رژیم غذایی اساسی معمولاً پروتئین کافی و درحد مطلوب و مورد نیاز را در نظر می‌گیرند. غذایی که شامل محصولات لبنی، محصولات سُس، و گوشت (انواع آن) کیفیت خاص پروتئینی را مورد نظر قرار می‌دهد، از اعمالی که پروتئین‌ها در بدن انجام میدهند تأمین سوخت جهت تمرینات می‌باشد که مقدار آن در روز معادل 8/0 گرم در کیلوگرم وزن بدن (2/2 پوند) است. پس وزن فرد 150 پوندی معادل 55 گرم پروتئین روزانه است یا معادل 15% از کل کالری ورودی بدن، متوسط پروتئین دریافتی برای بدن مصرف 3 تا 4 بار در طول روز می‌باشد تا سطح عملکرد را به حد مطلوب برساند. بعلاوه بیشتر پروتئین دریافتی از طریق مصرف گوشت، که شامل مقادیر زیادی از چربی‌های اشباع شده و کلسترول هستند، دو ماده‌ای که تقریباً زیاد مصرف می شود. بیشتر پروتئین اضافی از طریق کبد به چربی تبدیل می‌شود و در بافت زیر جلدی بصورت چربی ذخیره می‌شود، که فعالیت در اینجا یک ضرورت اساسی است. تصور غلط و نادرست و کمرنگی در ارتباط با مصرف ویتامین، نوشیدنی‌ها و آب میوه در بین دوچرخه‌سواران آشکار است که از نادانی سرچشمه می‌گیرد. همه ما گزارشهایی در رابطه با مصرف ویتامین ها، نوشیدنیها و دیگر غذاهایی که می‌تواند دوچرخه‌سوار را برای برنده شدن مهیا کند شنیده‌ایم. اگرچه استفاده بعضی از انواع داروها غیرقانونی است، ولی هیچگونه منعی در استفاده از ویتامین، نوشیدنیها و مواد معدنی وجود ندارد، ویتامین‌ها و مواد معدنی ترکیبات غذایی است که برای زندگی و بهداشت بدن ضروری است. ویتامین‌ها ویتامین بدوگروه تقسیم می شود: آنهایی که در چربی محلولند و آنهایی که در آب محلولند. ویتامین‌های K,E,D,A در گروه اول هستند. بقیه B complex , C ویتامین‌های محلول در آب هستند. حلالیت در مشخص شدن اینکه بدن می‌تواند یک ویتامین را ذخیره کند و یا اینکه نیاز به دریافت روزانه آنرا دارد از نکات پر اهمیت می باشد. همچنین از علائم مصرف بیش از حد این مواد مسمومیت است. اگر دوچرخه‌سوار باندازه کافی ویتامین C,B در بدن نداشته باشد بنظر میآید که در چند هفته در عملکرد او کاهش بوجود میآید. این ویتامین‌ها برای تولید انرژی لازم‌اند و به اندازه قابل توجهی نیز در بدن ذخیره نیستند. وقتیکه مصرف بیش از احتیاجات بدن باشد، اضافه آن از طریق ادرار خارج می‌شود. اضافات ویتامین‌های محلول درچربی، بطریق دیگر، در کبد و بافتهای چربی در بدن ذخیره می شوند. اگر ذخایر ویتامینی زمان زیادی جمع شده باشند، یک ورزشکار ممکن است چند هفته را با مقادیر ناکافی آن پیش ببرد. دوچرخه‌سواران همچنین ممکن است غذایشان را با منابع ویتامینی B و C تامین کنند تا مطمئن شوند که بطور روزانه آنرا دریافت می‌کنند. اگرچه این کار احتمالاً لازم نیست زیرا که اگر آنها روزانه غذاهای تازه مصرف کنند این تعادل را برقرار می‌کنند، استفاده از ویتامین‌های B و یا C نمی‌تواند زیان‌آور باشد. هضم زیادی ویتامین‌های چرب محلول در بدن ممکن است باعث مسمومیت شود. مواد معدنی مواد معدنی در مراحل اعمال فیزیولوژیکی بدن از تنظیم کننده‌های مهم بشمار میآیند. آنها در دو گروه مورد بحث قرار میگیرند. آنهایی که با مقادیر نسبتاً زیادی در بدن وجود دارند و آنهایی که در کمیت‌های کوچک مورد نیاز می باشند (عناصر ناچیز). قسمت اعظم مواد معدنی در سطح بیشتر از mg100 در روز مورد نیاز است و شامل کلسیم، منیزیوم، سدیم، پتاسیم، کلراید است مواد معدنی کوچک و جزئی شامل 17 ماده است که اعمال بیولوژیکی بدن را بعهده دارند، اگر چه که جدول غذایی تحقیقات ملی council فقط 10 ماده را تشخیص داده است. این‌ها شامل فلورین، کرونیوم، منگنز، کبالت، مس، آهن، روی، سلوفیوم، مولیبدنیوم و ید است. مایعات فقط در یک تمرین سخت و دشوار ضرورتاً مورد نیاز نیست. در هوای گرم عرق افزایش می یابد و مصرف اضافی نمک می‌تواند کمبود سدیم و کلرایدی که در عرق کم شده را تأمین نماید. ذخیره آب در طول مسابقه و تمرین بعضی ورزشکاران نمی‌دانند که آب هم است و یکی از تنش منبع تغذیه‌ای مهم با کربوهیدرات، چربی، پروتئین، ویتامین‌ها و مواد معدنی است. مادامیکه مسابقه 75-50 مایل جاده در هوای گرم با دو بطری (قمقمه) آب را انجام میدهیم 7 تا 10 پوند وزن آب بدن کم می‌کنیم. آب دو قمقمه بطور تقریبی o240 می‌باشد که می‌تواند برگردانده شود فقط با مقدار 2 تا 2/1 کم شدن آب. بنابراین کم کردن آب با نیازهای بدن در سیستم گردش خون هماهنگ است و تخمیناً 70% می‌باشد. وقتی که آب از دست میدهیم، پلاسما (آب پروتئین خون) به حداقل میرسد و ظرفیت حمل مواد غذایی (مثل گلوکز، چربی‌ها، اکسیژن) به کار عضلات و با برگشت تولیدات متابولیسم (مثل دی‌اکسید‌کربن، گرما و اسید لاکتیک) کاهش مییابد. سه وظیفه‌آی که دوچرخه‌سوار می‌تواند دنبال کند مادامیکه تمرین یا مسابقه در هوای گرم انجام می‌شود عبارتنداز: 1- نوشیدن 13 تا 20 o2 15 دقیقه قبل از شروع سواری 2- نوشیدن چند o2 مایعات (L 2/0) هر 10 تا 15 دقیقه در طول سواری 3- نگهداری جدول وزن صبحگاهی و اجتناب از بدست آوردن کم آبی بدن.
+ آرزو ایلدر آبادی ; ٥:۳۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۱٢/٢
    پيام هاي ديگران ()   

فوتسال

<!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0 66047 0;} @font-face {font-family:"B Nazanin"; mso-font-alt:"Courier New"; mso-font-charset:178; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:24577 -2147483648 8 0 64 0;} @font-face {font-family:"B Titr"; mso-font-alt:"Courier New"; mso-font-charset:178; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:24577 -2147483648 8 0 64 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; mso-pagination:widow-orphan; direction:rtl; unicode-bidi:embed; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.25in 1.0in 1.25in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} -->

مقدمه


آدمی در مراحل تمدن به درجات عالی رسیده و اندیشه و فکر او بسیار تابناک شده و حاصل کار و اندیشه و هوشمندی انسان یعنی علوم و معارف بشری نیز روز به روز وسعت یافته است . هر یک از دانش ها و فروغ معرفت های انسانی در قرن بیستم به صورت دریای پهناور درآمده است به طوری که در هر یک از رشته های علوم باید سال ها وقت صرف کرد تا در آن تخصصی یافت یا در آن تخصص یابد و به مقامی شامخ برسد ، نه تنها ناگزیر است از برگزاری مسابقه آن علم یا فن در جهان آگاه گردد و از بزرگان آن رشته تاسی جوید و پیش برود ، بلکه همین فرد باید علاقه مند به این رشته هم باشد و همین موارد لزوم داشتن اطلاعات کلی و یا معلومات عمومی را ایجاب می کند .
امروز هیچ کس حتی کسانی که فقط ورزش را بخاطر ورزش نه بخاطر اهداف قهرمانی در رقابت های رسمی انجام می دهند . نمی توانند منکر ارزش روش های علمی در بالا بردن سطح تکنیک ، تاکتیک و بطور کلی کیفیت تیم ها در هر نوع ورزشی باشند . در این ورزش ، اجرای صحیح مهارت ها وابسته به رعایت اصول و قوانین علمی متکی بر اصول مکانیکی و بیو مکانیکی است . دقت و سرعت نیز از عواملی هستند که در این رشته نقش مهمی ایفا می کنند . وقتی رقابت ها در سطح حتی صدم ثانیه ها کشیده می شود صرف نظر از تلاش شخصی ورزش کار در پیروزی بطور دقیق ارزش تمرینات و نحوه ی استفاده حداکثر از قدرت و توان ورزش کار در تمرینات توسط یک مربی آگاه و با استفاده از روش های علمی و سایر خصوصیاتی که یک مربی موفق باید داشته باشد از جمله اصول علمی تربیت بدنی ، برنامه ریزی صحیح تمرینات به نحوی که ورزشکار در روز مسابقه در حداکثر کیفیت بدنی و توان مسابقه باشد به طور کامل روشن و غیر قابل انکار باشد .
به همین منظور بر کلیه ورزش کاران ، به خصوص مربیان و معلمان ورزشی به طور کامل ضروری است . با افزودن به اطلاعات و معلومات خود ، این علایق را در راهی صحیح و منطقی هدایت کنند . باید سعی شود مهارت ها و قابلیت های دانش آموزان تکامل یابد و در هنگام بازی ، یا شرکت در کلاس های توجیهی در رده های مختلف ، اشکالات آنان کشف و برای رفع آنها راه حل مناسب پیش بینی شود . در ضمن تشخیص داده شود که در چه مواردی ضروری است تا شکل های تمرینی و آموزشی مهارت ها بر مبنای آنها ساخته شود . برای کسب موفقیت و پیروزی در یک رشته ورزشی مثل فوتسال می‌بایست تکنیک‌ و ‌تاکتیک را توأمان با هـم اجرا نمود کـه البته پیش زمینه تثبیت موفقیت، آشنایی صحیح با قوانین موجود در فوتسال می‌باشد که قصد داریم با ذکر این قوانین بصورت مستمر و نیز آموزش مهارت‌ها و فنون این ‌رشته، علاقمندان ‌را به ‌یادگیری صحیح مهارتهای فوتسال ترغیب نمائیم .

 

تاریخچه فوتسال

منشا شکل گیری فوتسال به شهر مونت ویدئوی اروگوئه باز میگردد. در سال 1930، ژوان کارلوس سریانی، فوتبال پنج نفره را برای مسابقات جوانان در
YMCA پی ریزی کرد. این رقابتها در زمینی به ابعاد زمین بسکتبال، در محلهای سرپوشیده و یا در محل باز و بدون دیوار و حصار انجام می گرفت.

واژه
FUTSAL، واژه بین المللی برای این رشته ورزشی است. این واژه برگرفته از لغات اسپانیایی FUTbol ( به معنای فوتبال )، و SALA ( به معنای داخلی یا داخل سالن ) می باشد. از زمانی که سریانی این حرکت را آغاز کرد، فوتسال به سرعت در آمریکای جنوبی (بخصوص برزیل) محبوبیت پیدا کرد. بسیاری از بازیکنان بزرگ و مشهور فوتبال برزیل، از طریق کسب مهارتهای رشته ورزشی فوتسال، سبک ها و متدهای خود را در رشته فوتبال گسترش داده و این موضوع زمینه مطرح شدن آنها را به عنوان بازیکنان بزرگ فوتبال فراهم نمود. بازیکنانی مانند پله، زیکو، به به تو و سایر ستاره های فوتبال برزیل مهارت های خود را از طریق بازی در زمین های فوتسال و شرکت در این رشته ورزشی ترقی دادند. ازآن هنگام، برزیل راه خود را به سوی مطرح شدن به عنوان قطب اصلی فوتسال جهان در پیش گرفت و اکنون مسابقات این رشته ورزشی تحت حمایت FIFA در سراسر جهان برگزار می گردد.

اولین رقابت بین المللی فوتسال در سال 1965 برگزار شد، زمانی که پاراگوئه اولین جام آمریکای جنوبی را بدست آورد. شش جام دیگر آمریکای جنوبی تا سال 1979 برگزار شد که برزیل پیروز تمامی این میادین بود. برزیل جایگاه خود را به عنوان قدرت برتر در اولین جام آمریکایی تا سال 1980 حفظ کرد و این جام را بار دیگر در سال 1984 بدست آورد.

اولین دوره قهرمانی فوتسال جهان با حمایت
FIFUSA ( قبل از ادغام اعضای آن با FIFA در سال 1989 )، در سائوپائولوی برزیل برگزار شد که با قهرمانی برزیل به اتمام رسید. موفقیت های برزیلی ها در دومین جام جهانی فوتسال در کشور اسپانیا و در سال 1985 تکرار شد اما در سومین جام جهانی در سال 1988 و در کشور استرالیا،برزیل مقابل پاراگوئه تن به شکست داد. FIFA مستقیماً حمایت مالی (sponsorship) مسابقات فوتسال را در سال 1989 بدست گرفت و اولین جام جهانی فوتسال با حمایت فیفا در هلند برگزار شد. پس از آن، جام های جهانی در سال های 1992 (در هنگ کنگ)، 1996(در اسپانیا) و 2000 (در گواتمالا) برگزار شد. فوتسال در اروپا به عنوان عضو جدیدی از UEFA مطرح می باشد که محبوبیت و عمومیت یافتن آن مقدمه ای برای برگزاری مسابقات قهرمانی فوتسال اروپا گردیده است. اولین مسابقات قهرمانی، در فوریه 1999 در شهر گراندای کشور اسپانیا برگزار گردید و فینال پرشور و هیجانی داشت. در این بازی روسیه بعد از یک بازی پرهیجان در حالی که نتیجه بازی 3 بر3 مساوی بود ، اسپانیا را با یک ضربه پنالتی شکست داد. دور بعدی فینال رقابت های قهرمانی فوتسال اروپا در سالن ورزشی لوژنیکی در فوریه 2001 و در شهر مسکو برگزار شد. در آغاز هشت تیم به دو گروه تقسیم شدند. گروه برنده ها و بازنده ها در دیدارهای نیمه نهایی به مصاف هم رفتند، جایی که اسپانیا و اکراین، روسیه و ایتالیا را شکست دادند.

اسپانیا گل سر سبد رقابتهای قهرمانی بود و اکراین را در فینال و پس از یک جنگ سخت با نتیجه 2-1 شکست داد. ایتالیا پیشتاز سومین رقابتهای جام اروپایی 2003 بود و موفقیتهای چشم گیری در این دوره بدست آورد. بیش از 6000 نفر از طرفداران و مشتاقان فوتسال در پالاماجیوی کاسرتا، گرد آمده بودند تا از نزدیک شاهد هنرنمایی اسپانیا در مقابل اوکراین باشند که نتیجه را 0-1 به اسپانیا واگذار کرد. ایتالیا بار دیگر به نیمه نهایی رقابتهای جام اروپا (
UEFA ) در سال 2005 راه یافت و در این مرحله به مصاف روسیه رفته و نتیجه را واگذار کرد. این در حالی اتفاق افتاد که در نیمه نهایی دیگر، اسپانیا نایب قهرمان سال 2003 را شکست داد. به این ترتیب اسپانیا بار دیگر به مرحله نهایی جام راه یافته و بعد از آنکه جمهوری چک را بانتیجه 2-1 در استراوا شکست داد عنوان قهرمانی را از آن خود کرد. تورنمنت سال 2007 در شهر پورتوی پرتغال برگزار گردید و اسپانیا بار دیگر عنوان قهرمانی را از آن خود کرد.

تورنمنت اروپایی دیگری نیز با عنوان
UEFA futsal cup وجود دارد. تا کنون پنج دوره از این مسابقات برگزار شده است و اسپانیا در این رقابتها نیز پیشتاز می باشد.

تیم های برتر جهان در این رشته: ایران- برزیل- اسپانیا- ایتالیا- روسیه- اوکراین و آرژانتین هستند.

 

 

 

تجهیزات واستانداردها (قوانین)

 

زمین بازی؛ که خلاصه مشخصات و نکات قابل توجه با رسم شکل توضیح داده شده است.

اندازه زمین در مسابقات بین المللی بطول حداقل 28مترو حداکثر 42متربوده.عرض آن نیز حداقل 18متر وحداکثر22متر میباشد.اما در مسابقات غیر رسمی وآموزشگاهی میتوان در زمینی به مراتب کوچکتر اززمینی با مشخصات فوق بازی کرد.وزمینی به طول حداقل25مترو حداکثر40متروعرض حداقل 15متروحداکثر20مترنیز رسمی و استاندارد است وبازیهای باشگاهی ولیگ در آن برگزار میشود.

 

 

 

 

 

تذکر: ورود و خروج بازیکنان در موقع تعویض بایستی از محدوده مشخص شده انجام گیرد.

توپ؛ محیط آن حداقل ۶۲ و حداکثر ۶۴ سانتیمتر وزن توپ ۳۹۰ الی ۴۳۰ گرم (توپ نمره ۴) شناسایی استاندارد هنگامی که توپ از ارتفاع ۲ متری به زمین رها می‌‌شود نباید بیشتر از ۶۵ و کمتر از ۵۵ سانتیمتر از زمین مسابقه جهش نماید.

 

 

 

تعداد بازیکنان؛ تعداد کل بازیکنان یک تیم 12 نفر میباشد. یک مسابقه با شرکت دو تیم نباید بیش از ۵ بازیکن باشد که یکی از آنها دروازه بان با لباس مشخص است در شروع مسابقه حداقل بازیکن باید ۵ نفر باشد در صورت اخراج بازیکن هر تیم کمتر از دو نفر مسابقه باید تعطیل شود. ۱- حداکثر بازیکن ذخیره ۷ نفر می‌‌باشد. ۲- تعداد تعویض سیار نامحدود است حتی دروازه بان (رنگ لباس دروازه بان متمایز از بازیکنان) ۳- عمل تعویض زمانی خاتمه می‌‌یابد که بازیکن جانشین وارد زمین شود ۴- چنانچه در جریان بازی تعویض سیار بازیکن جانشین قبل از اینکه بازیکن تعویضی کامل زمین را ترک کند وارد زمین شود. داور بازی را قطع (با رعایت آوانتاژ به تیم حریف) بازیکن تعویضی را بیرون بفرستد به بازیکن جانشین اخطار و بازی با یک ضربه آزاد غیر مستقیم به نفع تیم مقابل از محل توقف توپ زده میشود.

 

 

 

 

وسایل بازیکن؛ استفاده از کفش مخصوص برای بازیکن اجباری است - نقص این قانون بازیکن خاطی از زمین خارج فرستاده با تکمیل وسایل با اجازه داوران حتماً در هنگام توقف بازی وارد زمین شود.

 

برای اداره بازی یک داور اصلی یا سر داور؛ تعیین می‌‌گردد. قدرت او که قانون به او تفویض نموده است از هنگام شروع بازی تا هنگام اتمام بازی ، هر مورد مرتبط با بازی نتیجه نهایی تصمیم با اوست در صورت عدم حضور وقت نگهدار این مسؤولیت به عهده اوست.

کمک داور (داور دوم)؛ بایستی برای هر مسابقه تعیین شود طرف مقابل داور اصلی انجام وظیفه می‌‌کند همان قدرت اجرایی را دارد به جز (همه وقایعی را که قبل در حین یا بعد از بازی می‌‌افتد ثبت و گزارش کند) در صورت نبودن وقت نگهدار وظیفه دارد دو دقیقه اخراجی بازیکنان و تایم یک دقیقه را محاسبه نماید و تعویض سیار صحیح انجام گرفته است. در صورت دخالت بی مورد از جانب کمک داور، داور اصلی بایستی او را از وظیفه آن معاف شخصی دیگری جانشین وی موضوع را گزارش کند.

 

تذکر: در صورت وجود اختلاف نظر بین داور اصلی و کمک داور سرداور (داور اصلی) حاکم خواهد بود.

وقت نگهدار؛ در خارج از بازی در امتداد خط میانی در منطقه تعویض بازیکنان قرار گیرد. وظایف او نگهداری وقت بازی ۲ دقیقه اخراجی یادداشت تایم اوت‌ها و دادن علامت تایم اوت به داوران اعلام زمان بازی با صوت به داوران و یادداشت ۵ خطای اول هر تیم در هر نیمه که توسط داوران اعلام شده - ثبت شماره گلزنان و بازیکنان اخراجی و اخطاری و تایم اوت‌ها آن‌ها می‌‌باشد.

مدت بازی؛ مدت بازی دو وقت ۲۰ دقیقه‌ای و زمان بین دو نیمه استراحت ۱۵ دقیقه‌ای می‌‌باشد - هر تیم می‌‌تواند در هر نیمه یک تایم درخواست کند (در بازی‌های حذفی در وقت اضافی تایم اوت وجود ندارد).

شروع بازی، برنده قرعه اختیار انتخاب زمین و بازنده قرعه ضربه شروع بازی را می‌‌زند. ضربه شروع به داخل زمین حریف با علامت داور اصلی خواهد بود که فاصله بازیکن مقابل با توپ ۳ متر خواهد بود - از ضربه شروع مستقیماً گل به دست می‌آید.

توپ در بازی و خارج از بازی؛ وقتی توپ خارج از بازی به طور کامل از خط طولی یا عرضی چه از هوا و زمین گذشته باشد. برخورد توپ به سقف سالن اوت اعلام شده و ادامه آن روی خط طولی نزدیکتر می‌‌باشد که توسط حریف زده می‌‌شود.

روش به دست آمدن گل؛ تمام توپ از خط دروازه بین تیرهای عمودی و افقی عبور کرده به شرطی که بازیکن مهاجم توپ را با دست یا بازو و پرتاب حمل یا هل نداده باشد.

 

 

 

خطاها و رفتارهای ناشایست؛ هرگاه بازیکنی سهواً یا از روی بی احتیاطی یا نیروی نامتعادل یا بیش از اندازه ۱۱ خطای زیر را مرتکب شود یک ضربه آزاد مستقیم -یک ضربه پنالتی- به نفع تیم مقابل (اگر داخل محوطه جریمه باشد) گرفته می‌‌شود: لگد زدن -پشت پا زدن - پریدن روی حریف - تنه شدید و خطرناک - تنه از پشت به حریف - تف انداختن - زدن حریف - گرفتن حریف - هل دادن حریف - با شانه به حریف حمله کردن - تکل کردن.

هفت خطای منجر به اخطار: ۱ - مرتکب رفتار غیر ورزشی ۲- با گفتار و کردار به تصمیم داور اعتراض نماید. ۳- مکرراً قوانین بازی را نقص نماید. ۴- شروع مجدد بازی را به تأخیر اندازد. ۵- هنگام شروع مجدد بازی، ضربه آزاد و ضربه کرنر فاصله لازم رعایت نکند. ۶- بدون اجازه داور وارد زمین شود. ۷- بدون اجازه داور زمین را ترک کند. هفت خطای منجر به اخراج: ۱- مرتکب خطای شدید بازی شود. ۲- مرتکب برخورد با زننده شود. ۳- روی حریف یا هر فرد دیگر تف بیندازد ۴- عمداً با دست زدن به توپ، حریف را از یک گل یا موقعیت گل محروم نماید. ۵- موقعیت آشکار گل حریف به سمت دروازه در داخل پیشروی با خطای آزاد مستقیم سلب نماید. ۶- کلمات توهین آمیز بر زبان بیاورد. ۷- در یک مسابقه اخطار دوم بگیرد. تذکر مهم: بازیکنی که اخراج می‌‌گردد توسط داور بازی حتماً باید به رختکن هدایت شود و بعد از ۲ دقیقه تیم می‌‌تواند بازیکن دیگر جایگزین نماید.

ضربه آزاد؛ تحت عنوان دو دسته ضربه آزاد مستقیم و ضربه آزاد غیر مستقیم می‌‌باشد. در ضربه آزاد مستقیم می‌‌توان مستقیماً به حریف گل زد.

خطاهای جمع شده؛ در صورتی که خطاهای یک تیم در هر نیمه به ۵ رسیده (از خطاهای ۱۱ گانه آزاد مستقیم)، (کلیه خطاها قانون ۱۲) از آن به بعد اگر یکی از خطای قانون ۱۲ را مرتکب شود خطای ششم یک ضربه آزاد مستقیم (از نقطه پنالتی دوم) یا محل وقوع خطا (اگر محل خطا بین نقطه پنالتی دوم و دروازده حریف باشد) بدون تشکیل دیوار دفاعی به صورت مستقیم زده می‌‌شود. مهاجمین و مدافعین باید فاصله ۵ متر را رعایت کنند. (خط فرضی نقطه پنالتی فاصله رعایت گردد).

تذکر: اگر خطای ششم عقبتر از نقطه پنالتی دوم بود، مستقیم به نقطه پنالتی دوم منتقل شده ضربه زده می‌‌شود (حق پاس دادن را ندارد).

ضربه پنالتی؛ از نقطه پنالتی زده می‌‌شود. زننده ضربه باید مشخص باشد. ضربه حتماً باید به طرف جلو (دروازه حریف) زده شود.

ضربه اوت؛ هرگاه تمام توپ از خط طولی چه از روی زمین چه از هوا بگذرد توپ بایداز محلی که خارج شد توسط تیم مقابل با پا به داخل زمین زده شود. زننده ضربه توپ ساکن روی خط طولی یا خارج از زمین خط طولی باشد بازیکنان تیم مقابل حداقل ۵ متر از محله ضربه باید فاصله داشته باشد از ضربه اوت نمی‌توان مستقیم گل زد.

پرتاب اوت دروازه پرتاب؛ پرتاب اوت دروازه مادامی در بازی است که توپ توسط دروازه بان با دست بیرون از محوطه جریمه قرار گیرد. پرتاب اوت دروازه خطای ۴ ثانیه ندارد. برگشت اوت دروازه دوباره به دروازه بان توسط مدافع (با دست لمس کردن یا کنترل) یک ضربه آزاد غیر مستقیم از محل ۶ متری انجام می‌‌گیرد. با پرتاب اوت دروازه نمی‌توان مستقیم گل زد.

ضربه کرنر؛ از ضربه کرنر می‌‌توان مستقیم گل زد. ۴ ثانیه دارد، اگر ضربه کرنر به طور صحیح زده نشود ضربه تکرار خواهد شد. در موقع زدن خطاها توپ باید ساکن باشد.

همشه برنده قرعه سکه صاحب زمین بازی یا زننده پنالتی یا انتخاب رنگ پیراهن می‌‌باشد. تیمی می‌‌تواند تایم استراحت بگیرد که صاحب توپ باشد مثل ضربه کرنر، پرتاب اوت، ....... دروازه بان می‌‌تواند در زمین حریف بیش از ۴ ثانیه بازی کند. دروازه بان نمی‌تواند در جریان بازی مستقیم توپ را با دست وارد دروازه حریف کند . پاس عقب مادامی محسوب می‌‌شود که توپ از ضربه مچ پا به پایین زده شود (فقط از ناحیه کفش).

موارد اخراج

 

هرگاه بازیکنی مرتکب یکی از خطاهای زیر شود، مستحق دریافت کارت قرمز و اخراج از زمین بازی ‌می‌شود:
1ـ مرتکب خطای شدید ‌شود.
2ـ مرتکب برخورد شدید شود.
3ـ روی حریف یا هر فردی دیگر تف بیاندازد.
4ـ عمداً با لمس توپ، حریف را از یک گل مسلم یا موقعیت آشکار گل محروم نماید. (این عمل شامل‌دروازه‌بان در محوطه جریمه خودش نمی‌شود.)
5ـ موقعیت آشکار گل حریف را که به سمت دروازه در حال پیشروی است با ارتکاب خطایی که جریمه آن یک ضربه آزاد مستقیم یا ضربه پنالتی است سلب نماید.
6ـ به کار بردن کلمات توهین آمیز یا فحاشی نمودن
7ـ دریافت کارت زرد دوم در یک مسابقه

نکته:

بازیکنی که اخراج می‌شود، نمی‌تواند به بازی برگشته یا روی نیمکت ذخیره بنشیند، بلکه حتماً باید به رختکن هدایت شود. مربی تیم، می‌تواند 2 دقیقه بعد از اخراج بازیکنش، بازیکن دیگری را به بازی فرستاده و تیم خود را تکمیل نماید، مگر آنکه قبل از پایان 2 دقیقه گلی دریافت کرده باشد.
هم‌چنین اگر هر دو تیم با چهار بازیکن بازی نمایند یا تیمی با 4 بازیکن در مقابل تیمی که 3 بازیکن دارد قرار گیرد و موفق به گلزنی شود، تیمی که بازیکن کمتری دارد(تیم 3 نفره) می‌تواند یک بازیکن به تیم خود اضافه نماید.

 

 

ضربات آزاد

ضربات آزاد در فوتسال، شامل ضربات مستقیم و غیرمستقیم می‌باشد. برای هر دو مورد، هنگام ضربه زدن، توپ باید ساکن باشد و زننده ضربه تا زمانی که توپ توسط بازیکن دیگری لمس نشده باشد، نباید دومرتبه با آن بازی کند.

ضربه آزاد مستقیم

1ـ اگر ضربه آزاد مستقیم، مستقیماً وارد دروازه حریف شود، گل محسوب خواهد شد. در این حالت، داور در حالی که دستش را افقی نگه داشته، مسیر زدن ضربه را مشخص می‌نماید، ضمناً اگر این خطا متعلق به خطاهای جمع شده باشد به داور سوم یا هر مسؤول دیگری که جهت شمارش خطاهای جمع شده انتخاب گردیده، علامت می‌دهد.

ضربه آزاد غیرمستقیم

ضربه آزاد غیر مستقیم در صورتی گل محسوب می‌شود که توپ قبل از ورود به دروازه با بازیکن دیگری غیر از زننده ضربه، تماس پیدا نماید.
هنگام اجرای ضربات آزاد، کلیه بازیکنان تیم مقابل باید تا زمانی که ضربه زده نشده است، حداقل 5 متر از محل توپ فاصله داشته باشند. داور جهت نشان دادن ضربه آزاد غیرمستقیم، بازوی خود را بالا برده و تا زمانی که توپ توسط بازیکن دیگری لمس نشده یا از بازی خارج نگردیده است، بازوی خود را در آن وضعیت نگه می‌دارد.

تخلفات ـ جرایم

اگر بازیکن تیم مقابل، در هنگام ضربه آزاد فاصله لازم را رعایت ننمود:
1
ـ ضربه باید مجدداً زده شود.
2
ـ اگر زننده ضربه آزاد، بعد از حرکت توپ و قبل از آنکه توپ توسط بازیکن دیگری لمس یا بازی شود، با آن بازی کند باید یک ضربه آزاد غیر مستقیم به نفع تیم مقابل از محل وقوع خطا زده شود، مگر آنکه خطا در داخل محوطه جریمه تیم خاطی اتفاق افتاده باشد که در این حالت ضربه آزاد غیر مستقیم باید از نقطه‌ای روی خط 6 متری که نزدیکترین فاصله را با محل خطا داشته باشد زده شود. اگر تیم زننده ضربه آزاد برای انجام ضربه، بیش از 4 ثانیه تأخیر کند، داوران باید یک ضربه آزاد غیرمستقیم به نفع تیم مقابل اعلام نمایند.

 

 

خطاهای غیر مستقیم

اگر بازیکن یا دروازه‌‌بان یکی از خطاهای زیر را مرتکب شود با یک ضربه آزاد غیرمستقیم جریمه خواهد شد. ضربه آزاد غیرمستقیم درصورتی گل محسوب می‌شود که توپ قبل از ورود به دروازه، با بازیکن دیگری غیر از زننده ضربه تماس پیدا نماید.

الف) خطای دروازه بان

1ـ رها کردن توپ توسط دروازه‌بان و دریافت دوباره توپ قبل از عبور از نیمة زمین
2ـ توپی را که توسط هم‌تیمی‌اش به او پاس داده شده با دست لمس یا کنترل نماید.
3ـ ضربه توپ اوت توسط هم‌تیمی‌اش را با دست لمس یا کنترل نماید.
4ـ در هر جای نیمه زمین خودش توپ را با دست یا پا بیشتر از 4 ثانیه در اختیار داشته باشد.

ب) خطای بازیکن

1ـ بازی کردن به نحوی که خطرناک باشد.
2ـ زمانی که صاحب توپ نیست عمداً با سد کردن حریف بازی را به تأخیر بیاندازد.
3ـ از رها کردن توپ توسط دروازه بان جلوگیری نماید.
4ـ برای مواردی که در قانون پیش بینی نشده و بازی بخاطر دادن کارت زرد و قرمز متوقف گردیده است، ضربه آزاد غیر مستقیم باید از محل وقوع خطا زده شود مگر آنکه خطا در داخل محوطه جریمه اتفاق افتاده باشد که در این حالت ضربه آزاد غیر مستقیم باید از نقطه‌ای از خط 6 متری که نزدیک‌ترین فاصله را با محل خطا داشته باشد زده شود.

موارد اخطار

هرگاه بازیکنی مرتکب یکی از خطاهای زیر شود، مستحق دریافت کارت زرد می‌باشد:
ـ در رفتار غیر ورزشی، مقصر شناخته شود.
ـ با گفتار و رفتار خود، به تصمیم داوران اعتراض نماید.
ـ مکرراً قوانین بازی را نقض نماید.
ـ عمداً شروع مجدد بازی را به تأخیر اندازد.
ـ هنگام شروع بازی (زدن ضربه کرنر یا زدن ضربه آزاد مانند اوت) فاصله لازم را رعایت نکند.
ـ بدون اجازه‌ی داور، وارد زمین مسابقه شود.
ـ بدون اجازه‌ی داور، عمداً زمین مسابقه را ترک نماید.
برای هر یک از تخلف‌های فوق، داوران باید علاوه بر اخطار، به شرطی که نقض قانون شدیدتری صورت نگرفته باشد، یک ضربه آزاد غیرمستقیم به نفع تیم مقابل، از محل وقوع خطا اعلام نمایند. مگر این‌که خطا، در داخل محوطه جریمه اتفاق افتاده باشد که در این حالت از نقطه‌ای روی خط شش متری که نزدیک‌ترین فاصله را با محل خطا داشته باشد، ضربه آزاد غیرمستقیم زده می‌شود.

 

+ آرزو ایلدر آبادی ; ٥:۳۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۱٢/٢
    پيام هاي ديگران ()   

به پرشین بلاگ خوش آمدید

بنام خدا

كاربر گرامي

با سلام و احترام

پيوستن شما را به خانواده بزرگ وبلاگنويسان فارسي خوش آمد ميگوييم.
شما ميتوانيد براي آشنايي بيشتر با خدمات سايت به آدرس هاي زير مراجعه كنيد:

http://help.persianblog.ir براي راهنمايي و آموزش
http://news.persianblog.ir اخبار سايت براي اطلاع از
http://fans.persianblog.ir براي همكاري داوطلبانه در وبلاگستان
http://persianblog.ir/ourteam.aspx اسامي و لينك وبلاگ هاي تيم مديران سايت

در صورت بروز هر گونه مشكل در استفاده از خدمات سايت ميتوانيد با پست الكترونيكي :
support[at]persianblog.ir

و در صورت مشاهده تخلف با آدرس الكترونيكي
abuse[at]persianblog.ir
تماس حاصل فرماييد.

همچنين پيشنهاد ميكنيم با عضويت در جامعه مجازي ماي پرديس از خدمات اين سايت ارزشمند استفاده كنيد:
http://mypardis.com


با تشكر

مدير گروه سايتهاي پرشين بلاگ
مهدي بوترابي

http://ariagostar.com
+ پرشین بلاگ ; ٥:۱۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸۸/۱٢/٢
    پيام هاي ديگران ()